Зулфу рухсори ту донеи бача монанди бхўн

زلف و رخسار تو دانی بچه مانند بخون

Бишинав аз ибни ямин то диҳадат шарҳ ки чун

بشنو از ابن یمین تا دهدت شرح که چون

Ин чу хӯнаст вале ношуда дар нофа ҳануз

این چو خونست ولی ناشده در نافه هنوز

Ва он чу хӯнаст вале омада аз нофаи бурун

و آن چو خونست ولی آمده از نافه برون

Дили девонаи ман то зи руху турра ӯ

دل دیوانه من تا ز رخ و طره او

Дид бар гирди самани силсилаи ғолияи гаван

دید بر گرد سمن سلسله غالیه گون

Азм кардаст ки рағми хиради кори афзой

عزم کردست که رغم خرد کار افزای

Наравад то битавонад биҷуз аз роҳи ҷунун

نرود تا بتواند بجز از راه جنون

Ҳар ҳадисӣ ки дарави қисса Лайлӣ набӯд

هر حدیثی که درو قصه لیلی نبود

Вари худ он ваҳй буд ҷумла фасонаасту фусун

ور خود آن وحی بود جمله فسانه است و فسون

Ақли кори огаҳи ман дар ҳаваси лаъли лабаш

عقل کار آگه من در هوس لعل لبش

Ҳеҷ донеи бача аз пой дар афтод нигун

هیچ دانی بچه از پای در افتاد نگون

Лаъл ӯ бода нобасту марои ақли заъиф

لعل او باده نابست و مرا عقل ضعیف

Ақл бошад ҳама вақте бкФи бодаи забун

عقل باشد همه وقتی بکف باده زبون