Чун зарра ҳаво мекунад эй моҳи з ҳар сӯ

چون ذره هوا میکند ای ماه ز هر سو

Дилҳо бтўи хуршеди рухи ғолияи гесу

دلها بتو خورشید رخ غالیه گیسو

Бе рӯй ту гули хор буд аҳли хирад ро

بی روی تو گل خار بود اهل خرد را

Ҳар чанд ки дар ҳасан кунад ҷилваи бсди рӯ

هر چند که در حسن کند جلوه بصد رو

Донеи бачаи рӯи моҳи нав ангушт намойаст

دانی بچه رو ماه نو انگشت نمایست

з онруӣ ки шуд ҷуфти чунон тоқи ду абрӯ

ز آنروی که شد جفت چنان طاق دو ابرو

Бо чини сари зулфи ту дар буии фурӯшӣ

با چین سر زلف تو در بوی فروشی

Дами ҷуз бхто меназанад нофаи оҳӯ

دم جز بخطا می نزند نافه آهو

Ҳар чанд ки лؤлؤши яке ҳалқаи бгўшст

هر چند که لؤلؤش یکی حلقه بگوشست

Чун суд бар он боди баннои гӯши ту паҳлу

چون سود بر آن باد بنا گوش تو پهلو

Якбор дигар об шудӣ зи оташи оҳам

یکبار دگر آب شدی ز آتش آهم

Лолаи сифатӣ гар набадӣ ҳамдами лؤлؤ

لاله صفتی گر نبدی همدم لؤلؤ

Ҳар субҳи занами кӯии турои оби зи дида

هر صبح زنم کوی ترا آب ز دیده

То заҳмати гирдати надиҳади хоки сари кӯ

تا زحمت گردت ندهد خاک سر کو

Дарёб ки бе ҳеҷ сабаби ҳиндӯии зулфат

دریاب که بی هیچ سبب هندوی زلفت

Аз шухӣу ғаммозии онғмзаҳи ҷодӯ

از شوخی و غمازی آنغمزه جادو

Занҷири кашони баради дили ибни ямин ро

زنجیر کشان برد دل ابن یمین را

Вази тоқи ду абрӯаши дроўихт ба як мӯ

وز طاق دو ابروش درآویخت به یک مو