Нигорам ар бигузоради зи рухи ниқоби фурӯ

نگارم ار بگذارد ز رخ نقاب فرو

Шавад зи хиҷлати рухсораши офтоби фурӯ

شود ز خجلت رخسارش آفتاب فرو

Бтоқи абрӯӣ ӯ моҳи нав чу дар нигарад

بطاق ابروی او ماه نو چو در نگرد

Ҳмонзмон ки дар ояд равад зи тоби фурӯ

همانزمان که در آید رود ز تاب فرو

Пар ғроб нагӯям бзлФ ӯ монад

پر غراب نگویم بزلف او ماند

Ки дид рехтаи машк аз пари ғроби фурӯ

که دید ریخته مشک از پر غراب فرو

зи шарми ғолияи гавани хат ӯ чу нилӯфар

ز شرم غالیه گون خط او چو نیلوفر

Бунафшаи сари барад аз хуйтар боби фурӯ

بنفشه سر برد از خوی تر بآب فرو

Фурӯ шудаст сари ақли ман зи шавқи лабаш

فرو شدست سر عقل من ز شوق لبش

Балӣ шавад ҳамаи касро сар аз шароби фурӯ

بلی شود همه کس را سر از شراب فرو

зи тоби оташ ҳиҷраш чакид хӯни зи дилам

ز تاب آتش هجرش چکید خون ز دلم

Чакад ҳар оинаи хуноба аз кабоби фурӯ

چکد هر آینه خونابه از کباب فرو

Мҷўӣ аз дили ибни ямини шикеб аз онк

مجوی از دل ابن یمین شکیب از آنک

Навиштаанд хароҷ аз даҳ хароби фурӯ

نوشته اند خراج از ده خراب فرو