эй марои хоки кафи пои ту чун обҳёт

ای مرا خاک کف پای تو چون آبحیات

Дар ҳавои туам аз оташ ғам нест наҷот

در هوای توام از آتش غم نیست نجات

Бар рухи ҳамчуи маати нили сабӯҳӣ ки кашид

بر رخ همچو مهت نیل صبوحی که کشید

Ки маро дида шуд аз ҳасрат ӯ айни Фурот

که مرا دیده شد از حسرت او عین فرات

Дояи ҳасани лаби лаъли шукри бори туро

دایه حسن لب لعل شکر بار ترا

Ростии нек бпрўрд бидон тозаи набот

راستی نیک بپرورد بدان تازه نبات

Дар набот аз лаби ширинати магари чошнии ист

در نبات از لب شیرینت مگر چاشنی ایست

Ки бензади ҳамаи кас тӯҳфа ширинаст набот

که بنزد همه کس تحفه شیرینست نبات

Сабзаи хат ту донад сифати лаъли лабат

سبزه خط تو داند صفت لعل لبت

Хизр донад бҳқиқти сифати обҳёт

خضر داند بحقیقت صفت آبحیات

Аз чунон ориз агар пардаи з рух бурдорӣ

از چنان عارض اگر پرده ز رخ برداری

Бут прессатон дигар иқрор наёранд балот

بت پرستان دگر اقرار نیارند بلات

Охири аихсрўи хубон чаҳ гунаҳ кард дилам

آخر ایخسرو خوبان چه گنه کرد دلم

Ки бхўнши лаби ширин ту оварад барот

که بخونش لب شیرین تو آورد برات

То камони ситами абрӯӣ ту оварад буза

تا کمان ستم ابروی تو آورد بزه

Пеши тири ту ҳадаф вор намудем сабот

پیش تیر تو هدف وار نمودیم ثبات

Гар пас аз ибни ямин бар сари хокаши гузарӣ

گر پس از ابن یمین بر سر خاکش گذری

Ба машом ту расад буии муҳаббати зи рФот

به مشام تو رسد بوی محبت ز رفات