Гуфтам аидўст шудам ошиқи он рӯй чу моҳ

گفتم ایدوست شدم عاشق آن روی چو ماه

Гуфт лоҳўлу лои қувваи алои биллоҳ

گفت لاحول و لا قوه الا بالله

Бори дигари сухани ишқ чаҳ оғоз кунӣ

بار دیگر سخن عشق چه آغاز کنی

Бас ки афтод ҳадиси ман ва ту дар афвоҳ

بس که افتاد حدیث من و تو در افواه

Дилам аз ишқи ту девона ва шайдост аз онк

دلم از عشق تو دیوانه و شیداست از آنک

Банд кардяш бзнҷири сари зулфи сиёҳ

بند کردیش بزنجیر سر زلف سیاه

Гар кунам даъвии ишқат снмо ҳаст маро

گر کنم دعوی عشقت صنما هست مرا

Бар дилами чашми гуҳари бори бринҳоли гувоҳ

بر دلم چشم گهر بار برینحال گواه

Офтоби рухи зеботи мбнёди завол

آفتاب رخ زیبات مبنیاد زوال

Ки дил аз соя ӯ зарраи сифати сохт паноҳ

که دل از سایه او ذره صفت ساخت پناه

То дилами зи он рухи гулгуни ғам чун кӯҳ кашид

تا دلم ز آن رخ گلگون غم چون کوه کشید

Ранги рухсору тани зарду нзорст чу коҳ

رنگ رخسار و تن زرد و نزارست چو کاه

Дар рухи оинаи симои ту аисўрти ҷон

در رخ آینه سیمای تو ایصورت جان

Ҳаст пайдо чу басӯи ту кунад дидаи нигоҳ

هست پیدا چو بسوی تو کند دیده نگاه

БҷФои ибни яминро з дар хеши марон

بجفا ابن یمین را ز در خویش مران

Ки гадоро з дар хеш намиранд шоҳ

که گدا را ز در خویش نمیراند شاه