Марои занҷири зулф ӯ бидон сон кард девона

مرا زنجیر زلف او بدان سان کرد دیوانه

Ки аз савдоӣ ӯ киштами зи ақли хеши бегона

که از سودای او کشتم ز عقل خویش بیگانه

Румузи ҳасани Лайлиро ки дарёбад биҷузи маҷнӯн

رموز حسن لیلی را که دریابد بجز مجنون

Бад-ӣни даҳ раҳ наёрад ақл ҳар фарзона

بدین ده ره نیارد عقل هر فرزانه

Гарми сар дар сар кораш равад зу бар надорам дил

گرم سر در سر کارش رود زو بر ندارم دل

Тавонам дили з ҷон барканд ва натавонам зи ҷонона

توانم دل ز جان برکند و نتوانم ز جانانه

Бмҷлсгар бар андозад ниқоб аз акси рухсораш

بمجلس گر بر اندازد نقاب از عکس رخسارش

Нгорстон чин гардад дарави девори кошона

نگارستان چین گردد درو دیوار کاشانه

Ман аз ишқаши чунон мастам ки умр ҷовдон донам

من از عشقش چنان مستم که عمر جاودان دانم

Фурӯғи шамъи рухсораши гарми сӯзад чу парвона

فروغ شمع رخسارش گرم سوزد چو پروانه

з рӯй дӯст то бошам нтобам рух чу ойина

ز روی دوست تا باشم نتابم رخ چو آئینه

Бора гар кунад душмани серуми сад пора чун шона

باره گر کند دشمن سرم صد پاره چون شانه

Маломати марди ошиқро чу боди андар қафас бошад

ملامت مرد عاشق را چو باد اندر قفس باشد

Куҷо дар гӯш ҷон гирад марои зингўнаҳи афсона

کجا در گوش جان گیرد مرا زینگونه افسانه

Касе ибни яминро гуфт кўрндсту михўораҳ

کسی ابن یمین را گفت کورندست و میخواره

Бтзмини гӯ биё бишинав зи ман ин байти мастона

بتضمین گو بیا بشنو ز من این بیت مستانه

Чароғи олами алавии баҳр равзан диҳад нурӣ

چراغ عالم علوی بهر روزن دهد نوری

Тўош дар савмиъаи бинӣ ва ман дар кунҷи майхона

تواش در صومعه بینی و من در کنج میخانه