эй рӯй ту ойинаи алтофи илоҳӣ

ای روی تو آئینه الطاف الهی

Ваии дабдабаи ҳасани ту аз моҳи бмоҳӣ

وی دبدبه حسن تو از ماه بماهی

Наққоши азали нақши руху зулф ту мебаст

نقاش ازل نقش رخ و زلف تو میبست

Аз рӯз ва шаб омехт сипедӣу сиёҳӣ

از روز و شب آمیخت سپیدی و سیاهی

Дар Мисри дил ҳар ки азизӣ чу ту бинишаст

در مصر دل هر که عزیزی چو تو بنشست

Охири бача ёд оварад аз Юсуфи чоҳӣ

آخر بچه یاد آورد از یوسف چاهی

Онкў ба накӯи бандагӣати ном бар оварад

آنکو به نکو بندگیت نام بر آورد

Нанг оядаш аз мартабаи мансаби шоҳӣ

ننگ آیدش از مرتبه منصب شاهی

Гар ғоят ҳасанат натавон дид аҷаб нест

گر غایت حسنت نتوان دید عجب نیست

Ашё нашавад дидаи бад-ӣни дидаи кмоҳӣ

اشیا نشود دیده بدین دیده کماهی

Чун тори қсби сӯхти тани зору нзорм

چون تار قصب سوخت تن زار و نزارم

Аз партави рухсори ту з онруӣ ки моҳӣ

از پرتو رخسار تو ز آنروی که ماهی

Аз оташи ғам бар ҷигарам об намондаст

از آتش غم بر جگرم آب نماندست

Худ дӯд дилам медиҳад аидўсти гувоҳӣ

خود دود دلم میدهد ایدوست گواهی

Бо ин ҳамагар сар баравад дар сари судот

با این همه گر سر برود در سر سودات

Саҳласт зӣоне ки буд молӣу ҷонӣ

سهلست زیانی که بود مالی و جانی

Сар низгар аз даст равад бок набошад

سر نیز گر از دست رود باک نباشد

Онаст муроди ибни яминро ки ту хоҳӣ

آنست مراد ابن یمین را که تو خواهی