Ҷонои рух чун баҳор бинмоӣ

جانا رخ چون بهار بنمای

Олами бҷмоли худ бёроӣ

عالم به جمال خود بیارای

Аз рӯй чу моҳи ту сабурӣ

از روی چو ماه تو صبوری

Мумкин набӯд марои мФрмоӣ

ممکن نبود مرا مفرمای

ё меҳри худ аз дилами бурун бар

یا مهر خود از دلم برون بر

ё аз дар ман бмҳри бози ой

یا از در من بمهر باز آی

ё ҷони бустон ва вораҳонам

یا جان بستان و وارهانم

ё бар дили зори ман бибахшоӣ

یا بر دل زار من ببخشای

Бо ман бўФо бабанд аҳдӣ

با من بوفا ببند عهدی

Венаи баста дар умед бигушоӣ

وین بسته در امید بگشای

Чун дасти нмирсд ки ёбам

چون دست نمیرسد که یابم

Коми дил аз онлби шукри хоӣ

کام دل از آنلب شکر خای

Охир чаҳ шавад ки сар дар оре

آخر چه شود که سر در آری

То аз дилу ҷони ббўсмти пой

تا از دل و جان ببوسمت پای

Пас кобни ямини зи ишқи рӯят

پس کابن یمین ز عشق رویت

Гуфтаст бғмзу рамз ҳар ҷой

گفته‌ست به غمز و رمز هر جای

Ин дил бар ӯст нек бингар

این دل بر اوست نیک بنگر

Ойинаи ҷони з занг бизадой

آئینه جان ز زنگ بزدای