Ҷоно чаҳ кардаем ки аз мо бурӣда Эй
جانا چه کردهایم که از ما بریدهای
Баргӯӣ то зи ғайри муҳаббат чаҳ дида Эй
برگوی تا ز غیر محبت چه دیدهای
Ин шарти дӯстӣ буд охири ту худ бигӯӣ
این شرط دوستی بود آخر تو خود بگوی
Каз мо рамида ба ғайр орамида Эй
کز ما رمیده به غیر آرمیدهای
Дилро чу ғунчае зи ту мастури доштам
دل را چو غنچهای ز تو مستور داشتم
Чун боди субҳдам ба сари он расида Эй
چون باد صبحدم به سر آن رسیدهای
Акнӯн ки дасти ишқ ту бигирифт ҷайби ҷон
اکنون که دست عشق تو بگرفت جیب جان
Доман чаро зи суҳбати ҷон дар кашида Эй
دامن چرا ز صحبت جان در کشیدهای
Сӯзӣ ки ҳаст дар дилам аз оташи фироқ
سوزی که هست در دلم از آتش فراق
Ҳаргизи надидае ва на аз кас шунида Эй
هرگز ندیدهای و نه از کس شنیدهای
Талхаст бе ту айшаму донеи ту ҳам яқин
تلخست بیتو عیشم و دانی تو هم یقین
Гар ҳеҷ вақти шарбат сабрӣ чашида Эй
گر هیچ وقت شربت صبری چشیدهای
Ғоиби Марви зи дидаи ибни ямин аз онк
غایب مرو ز دیده ابنیمین از آنک
Ту ашки нестӣ ки рӯй нури дида Эй
تو اشک نیستی که روی نور دیدهای