Зиҳии малики латофатро вуҷӯдати нозанини шоҳӣ

زهی ملک لطافت را وجودت نازنین شاهی

Ҷаҳони олами орояти сипеҳри ҳасанро моҳӣ

جهان عالم آرایت سپهر حسن را ماهی

зи меҳри рӯят ар аксӣ фитад бар олами хокӣ

ز مهر رویت ار عکسی فتد بر عالم خاکی

Ҳазорон моҳи канъонӣ бар оради сари з ҳар чоҳӣ

هزاران ماه کنعانی بر آرد سر ز هر چاهی

Бигард ғунчаи хандон дар омад сабзаи хатат

بگرد غنچه خندان در آمد سبزه خطت

Ту гўӣии мӯр пайдо карда бар танги шукри роҳӣ

تو گوئی مور پیدا کرده بر تنگ شکر راهی

Ма дигар шавад пайдои сипеҳри лоҷувардӣ ро

مه دیگر شود پیدا سپهر لاجوردی را

Агар дар тираи шаби ногуҳи нмоӣии рухи зи харгоҳӣ

اگر در تیره شب ناگه نمائی رخ ز خرگاهی

Макун бо ошиқони ҷӯрии азизи ман аз он тарсам

مکن با عاشقان جوری عزیز من از آن ترسم

Ки дар ойина ҳасанат расад аз чашми бади оҳӣ

که در آئینه حسنت رسد از چشم بد آهی

Камоли ҳасани шоҳиро набошад ҳеҷ нақсоне

کمال حسن شاهی را نباشد هیچ نقصانی

Агар пурсади гдоӣиро зи роҳи лутфи гуҳ гоҳе

اگر پرسد گدائی را ز راه لطف گه گاهی

Марои бори ғамат бар дил фузун меояд аз кӯҳӣ

مرا بار غمت بر دل فزون میآید از کوهی

Турои бории зи бирҳмӣ ҳаме ояд кам азкоҳӣ

ترا باری ز بیرحمی همی آید کم ازکاهی

Шаби ялдои ҳиҷронат тасаллӣ медаҳум длро

شب یلدای هجرانت تسلی میدهم دلرا

Ки шом ғам расад рӯзии бшодии саҳаргоҳӣ

که شام غم رسد روزی بشادی سحرگاهی

Агар рӯй туро байнам шавад андешаҳои бад

اگر روی ترا بینم شود اندیشه های بد

Ту чун ибни ямини охири куҷои ёбии накӯи хоҳӣ

تو چون ابن یمین آخر کجا یابی نکو خواهی