Марои тарконаи чашм ӯ ба мастигар ҷафоҳо гуфт

مرا تُرکانه چشم او به مستی گر جفاها گفت

Чаро дар тоб шуд зулфаши ҷафо гар гуфт моро гуфт

چرا در تاب شد زلفش جفا گر گفت ما را گفت

Бути ширини сухан гарчи ҷавобам талх гуфт аммо

بت شیرین‌سخن گرچه جوابم تلخ گفت اما

зи ҷони хуштар ҳаме ояд диламро зи онкӣ зебо гуфт

ز جان خوش‌تر همی‌آید دلم را ز آنکه زیبا گفت

Лабу дандонашро ҳаркас чу дид аз лутфу дилҷӯе

لب و دندانش را هرکس چو دید از لطف و دلجویی

Мари инро силки марворид ва онро лаъл гуё гуфт

مر این را سِلکِ مروارید و آن را لعل گویا گفت

Чу дидам рӯй ӯ гуфтам ки ин ҳам дил бар даҳуми дайн

چو دیدم روی او گفتم که این هم دل بر دهم دین

Ҳамин гуфт онкӣ дид ӯро на ин бечора танҳо гуфт

همین گفت آنکه دید او را نه این بیچاره تنها گفت

Касе каз синаи нарму дили сахти вай огаҳ шуд

کسی کز سینه نرم و دل سخت وی آگه شد

Хилофи расми симини кони макони санг хоро гуфт

خلاف رسم سیمین کان مکان سنگ خارا گفت

Аз аввали чашма май пиндошти чашмамро вале охир

از اول چشمه می‌پنداشت چشمم را ولی آخر

Чу дар ваии мардуми обӣ шиновар дид дарё гуфт

چو در وی مردم آبی شناور دید دریا گفت

Гараш ибн ямин гуяд каз он мое эй маҳваш

گرش ابن یمین گوید کز آن مایی ای مهوش

Чаро ранҷад чу пеш аз мо набии салмон мно гуфт

چرا رنجد چو پیش از ما نبی سَلمانُ مِنّا گفت