Моҳ идаст ин надонам ё хами абрӯии дӯст

ماه عیدست این ندانم یا خم ابروی دوست

Рӯз наврӯзаст тобон дар ҷаҳон ё рӯй дӯст

روز نوروزست تابان در جهان یا روی دوست

Офтоб аз рӯй чун меҳраш мисолӣ равшанаст

آفتاب از روی چون مهرش مثالی روشنست

Лек тғроӣӣ надорад чун хами абрӯии дӯст

لیک طغرائی ندارد چون خم ابروی دوست

Субҳдами наргис чу чашм аз хоб мастӣ баргушод

صبحدم نرگس چو چشم از خواب مستی برگشاد

Нусха ӣӣ дидам сқим аз ғамзаи ҷодӯии дӯст

نسخه ئی دیدم سقیم از غمزه جادوی دوست

Оташ длро диҳад таскин чу оби зиндагӣ

آتش دلرا دهد تسکین چو آب زندگی

Ҳар ғубории коўрди боди сабо аз кӯии дӯст

هر غباری کآورد باد صبا از کوی دوست

Ҳар касеро ҳаст майлии сӯии матлӯбӣ дигар

هر کسی را هست میلی سوی مطلوبی دگر

Ъобдонрои сӯии хулду ъошқонрои сӯии дӯст

عابدانرا سوی خلد و عاشقانرا سوی دوست

Ақли носеҳи пешаро дар ҳалқаи девонагон

عقل ناصح پیشه را در حلقه دیوانگان

Мекашад пайвастаи занҷиру шиканҷи мӯии дӯст

میکشد پیوسته زنجیر و شکنج موی دوست

Гашти саргардони дилам чун гӯй дар майдони ишқ

گشت سرگردان دلم چون گوی در میدان عشق

Бскаҳ дар чавгон кашидаш ҳалқаи гесуии дӯст

بسکه در چوگان کشیدش حلقه گیسوی دوست

Қад чун тирами зи бори ғами камон осо шудаст

قد چون تیرم ز بار غم کمان آسا شدست

Бегумон хоҳад шикаст аз қӯти бозуии дӯст

بی گمان خواهد شکست از قوت بازوی دوست

Трктози ғамзагар ибни яминро бас набӯд

ترکتاز غمزه گر ابن یمین را بس نبود

Дар фузуд акнӯн татовули турраи ҳиндӯии дӯст

در فزود اکنون تطاول طره هندوی دوست