Ҳангоми нави баҳору лаби ҷӯйбору кишт

هنگام نو بهار و لب جویبار و کشت

Дарёб соқио ки ту ҳурӣ ва ин биҳишт

دریاب ساقیا که تو حوری و این بهشت

Бар банди ҳамчуи неи камари андари ҳавои ишқ

بر بند همچو نی کمر اندر هوای عشق

Аз хок ҷам бизан басари хами кулоҳи хишт

از خاک جم بزن بسر خم کلاه خشت

Гар ҷоми зари кашами зи кафи ёри симтн

گر جام زر کشم ز کف یار سیمتن

Айбам макун ки аз азал инаст сарнавишт

عیبم مکن که از ازل اینست سرنوشت

Ҷом ар зи дасти дӯст буд заҳр ва ме якеаст

جام ار ز دست دوست بود زهر و می یکیست

Онҷо ки васл ӯст чаҳ миҳроб ва чаҳ кунишат

آنجا که وصل اوست چه محراب و چه کنشت

Ҷонҳо фидои дӯст ки ризвони ббоғи хулд

جانها فدای دوست که رضوان بباغ خلد

Тӯбои баростӣ чу сеӣ сарв ӯ накишт

طوبی براستی چو سهی سرو او نکشت

Дар кин машав змҳр манема ки кирдигор

در کین مشو زمهر من ایمه که کردگار

Аз меҳри маи рухони гули ибни ямини сиришт

از مهر مه رخان گل ابن یمین سرشت