Гар ваъдаи ӣӣ ки дод марои осифи замон

گر وعده ئی که داد مرا آصف زمان

Якборагии марои зи хотир отир гузоштаст

یکبارگی مرا ز خاطر عاطر گذاشتست

Биравӣ гирифт нестгар аинсон ки чокараст

بروی گرفت نیست گر اینسان که چاکرست

Баси халқро ки бар дар умед доштаст

بس خلق را که بر در امید داشتست

Вонгоаҳи дайни ваъдаи икики гзордаҳ

وانگاه دین وعده یکیک گزارده

Чун рояти карами бФлки брФроштст

چون رایت کرم بفلک برفراشتست

Взёди банда гар наравад ваъдаҳои ӯ

وزیاد بنده گر نرود وعده های او

Нашигифт аз онкии банда бар он дил гумоштаст

نشگفت از آنکه بنده بر آن دل گماشتست

Монанди ӯ чу нест каси андар ҷаҳон биҷӯад

مانند او چو نیست کس اندر جهان بجود

Дили нақши ваъдаҳоаш бҷони брнгоштст

دل نقش وعده هاش بجان برنگاشتست