Ҳар ки дар субҳ аз бгаҳи хезӣ

هر که در صبح از بگه خیزی

Дар дил аз меҳри ҳақ чроъ афрӯхт

در دل از مهر حق چراع افروخت

Ҳар чаҳ хошоки роҳ ӯ мешуд

هر چه خاشاک راه او میشد

Бар сари оташ фаноаш бсухт

بر سر آتش فناش بسوخت

Одамии зодро тариқи маош

آدمی زاد را طریق معاش

Бояд аз одами сафии омухт

باید از آدم صفی آموخت

Одам аз мо бадонаши афзӯн буд

آدم از ما بدانش افزون بود

ӯ биҳиштии бҳбаҳи ӣии бФрўхт

او بهشتی بحبه ئی بفروخت

Нақдро дод зи аблаҳии баъзе

نقد را داد ز ابلهی بعضی

Насяро кӣсаи тамаъ бар дӯхт

نسیه را کیسه طمع بر دوخت

Назд оқили сазои банд буд

نزد عاقل سزای بند بود

Ҳар ки мол аз барои ғайр андӯхт

هر که مال از برای غیر اندوخت