Илоҳии маро чун сарои сипанҷ

الهی مرا چون سرای سپنج

Саранҷом бояд бғирии супурд

سرانجام باید بغیری سپرد

Азин манзилами андак андак мабар

ازین منزلم اندک اندک مبر

Ки хуши марди онкўи бикбори мард

که خوش مرد آنکو بیکبار مرد

Нахоҳам ҳаётӣ ки мари шахс ро

نخواهم حیاتی که مر شخص را

Гар инсон буд зинда натавон шимурд

گر انسان بود زنده نتوان شمرد

Саодати рафиқ касе кард ҳақ

سعادت رفیق کسی کرد حق

Ки ӯро зи гетии бикбори барад

که او را ز گیتی بیکبار برد