Амиру хоҷаи манъам касе тавонад буд

امیر و خواجه منعم کسی تواند بود

Ки пои ҳиммат бар фарқ Фрқдон дорад

که پای همت بر فرق فرقدان دارد

зи роҳи лутфу карам бар сари вазеъу шариф

ز راه لطف و کرم بر سر وضیع و شریف

Ду дасти хеши ҳамаи сола зарфишон дорад

دو دست خویش همه ساله زرفشان دارد

На онкӣ аз зару ёқӯт ӯ калла созад

نه آنکه از زر و یاقوت او کله سازد

На онкӣ ӯ камари лаъл бар миён дорад

نه آنکه او کمر لعل بر میان دارد

Касе ки нест дар ӯ лутфу мардумӣу карам

کسی که نیست در او لطف و مردمی و کرم

Маро аз он чаҳ ки сад ганҷ шоягон дорад

مرا از آن چه که صد گنج شایگان دارد

Каси он буд ки бнздики аҳли илму хирад

کس آن بود که بنزدیک اهل علم و خرد

Ки ҷӯади биҳду алтоф бекарон дорад

که جود بیحد و الطاف بیکران دارد