Бӯстони гули фазлу гули бустони ҳунар

بوستان گل فضل و گل بستان هنر

Сайфи дайн эй зи вуҷӯди ту ҳунарҳо мавҷӯд

سیف دین ای ز وجود تو هنرها موجود

Бикри фикрати дил соҳибназарон бирабоед

بکر فکرت دل صاحبنظران برباید

Чун зктм адам ояд сӯии саҳрои вуҷӯд

چون زکتم عدم آید سوی صحرای وجود

Меҳри роят чу бар иқлӣми ҳунар соя фиканд

مهر رایت چو بر اقلیم هنر سایه فکند

Толеъи аҳл ҳунар шуд мутаваҷҷеҳи бсъўд

طالع اهل هنر شد متوجه بسعود

Зеҳни вқоди ту аз силки маъонии гуҳи назм

ذهن وقاد تو از سلک معانی گه نظم

Бсронгшти баён боз кушодаст ъқуд

بسرانگشت بیان باز گشادست عقود

То дар иқлӣми ҳунари навбат шодят заданд

تا در اقلیم هنر نوبت شادیت زدند

Бандаи гашт аз дилу ҷони ҳамчуи Аёзати Маҳмӯд

بنده گشت از دل و جان همچو ایازت محمود

Гар занад тири фалак бо ту дам аз шеъри баланд

گر زند تیر فلک با تو دم از شعر بلند

Хирад аз бонги дуҳул фарқ кунад нағмаи авд

خرد از بانگ دهل فرق کند نغمه عود

Вар ҳасад мебарад аз рои ту хуршед равост

ور حسد میبرد از رای تو خورشید رواست

Бе ҳунари онкӣ дар офоқ касаш нест ҳасуд

بی هنر آنکه در آفاق کسش نیست حسود

Пеши соҳибназарон бар сари бозори ҳунар

پیش صاحبنظران بر سر بازار هنر

Гавҳарӣ кӯ набӯд назм ту бошад мардӯд

گوهری کو نبود نظم تو باشد مردود

Қитъаи ӣӣ назд ман оварадӣ ва аз ғояти лутф

قطعه ئی نزد من آوردی و از غایت لطف

Рӯй бар хоки ниҳоди обҳётши бсҷўд

روی بر خاک نهاد آبحیاتش بسجود

Гар чаҳ як қофияи золст вале гавҳари худ

گر چه یک قافیه ذالست ولی گوهر خود

Сайф аз онқтъаҳи ғрои баҳама халқ намӯд

سیف از آنقطعه غرا بهمه خلق نمود

Илтимос фараҷӣ кардау дастори змн

التماس فرجی کرده و دستار زمن

Бхдоӣӣ ки ҷуз ӯ нест хирадро маъбуд

بخدائی که جز او نیست خرد را معبود

Бҳкимӣ ки дарин хайма на пушти фалак

بحکیمی که درین خیمه نه پشت فلک

Қурси хуршеди кмоҷш буду субҳи амӯд

قرص خورشید کماجش بود و صبح عمود

Каз ту ҷон боз надорам зи муруввати лекин

کز تو جان باز ندارم ز مروت لیکن

Чаканам нест марои дастрасӣ дар худ ҷӯад

چکنم نیست مرا دسترسی در خود جود