Маро пеша шеъраст ва дар вақт ҳо
مرا پیشه شعرست و در وقتها
Асарҳо падед ояд аз пеша ҳо
اثرها پدید آید از پیشهها
Чу теғи забони андари орми зи ком
چو تیغ زبان اندر آرم ز کام
Кунам аз ҳужаброни тиҳии беша ҳо
کنم از هِژَبْران تهی بیشهها
зи теғи забони ман он кас ки ӯ
ز تیغ زبان من آن کس که او
Наёрад ба хотир дар андеша ҳо
نیارد به خاطر در اندیشهها
Саранҷом донад ки бар пои худ
سرانجام داند که بر پای خود
з нобахрадӣ мезанад теша ҳо
ز نابخردی میزند تیشهها