Марди дунёи талаб аз ғояти нодонии хеш

مرد دنیا طلب از غایت نادانی خویش

Бабрад бо худ аз ӣнҷо чу равад сӯзӣ чанд

ببرد با خود از اینجا چو رود سوزی چند

Ман аз он риндаму қлош ки нохуш биравам

من از آن رندم و قلاش که ناخوش بروم

Аз мақомӣ ки дар ӯ дам задаам рӯзӣ чанд

از مقامی که در او دم زده ام روزی چند

Ҳар ки мирос маро бинад азин пас гуяд

هر که میراث مرا بیند ازین پس گوید

Дод бар вориси худ ибни ямини гўзӣ чанд

داد بر وارث خود ابن یمین گوزی چند