Ман ибни яминам ки чун табъи ман

من ابن یمینم که چون طبع من

Суханро бадонаш асосӣ кунад

سخن را بدانش اساسی کند

Наронам сухани ончунонгар касе

نرانم سخن آنچنان گر کسی

Ки хонд дилам зу ҳаросӣ кунад

که خواند دلم زو هراسی کند

Агар сомрӣ бинад ин соҳирӣ

اگر سامری بیند این ساحری

Сухани вақф бар ло мсосӣ кунад

سخن وقف بر لا مساسی کند

Надорад зи шеърам касе огаҳӣ

ندارد ز شعرم کسی آگهی

Ки бар шеъри ғайраш қиёсӣ кунад

که بر شعر غیرش قیاسی کند

Ман онлҳзаҳи ранҷами зи ашъори хеш

من آنلحظه رنجم ز اشعار خویش

Ки таҳсини он ношиносӣ кунад

که تحسین آن ناشناسی کند