Насими бод сабо кист ҷузи ту каз бар ман

نسیم باد صبا کیست جز تو کز بر من

Бензади хоҷаи рисолат гузор хоҳад буд

بنزد خواجه رسالت گذار خواهد بود

Бгўидш ки гарм бар қарор кор намонад

بگویدش که گرم بر قرار کار نماند

Кадоми кор ки он барқарор хоҳад буд

کدام کار که آن برقرار خواهد بود

Маро ки фахр набӯдаст то кунун баъамал

مرا که فخر نبودست تا کنون بعمل

Қиёс кун ки зъзлм чаҳ ор хоҳад буд

قیاس کن که زعزلم چه عار خواهد بود

Ду чиз мӯҷиб шукраст бандаро гуҳи ғазал

دو چیز موجب شکرست بنده را گه غزل

Ки назд зиндаи дилонаш эътибор хоҳад буд

که نزد زنده دلانش اعتبار خواهد بود

Яке ки ҳеҷ накардаст дар замони амал

یکی که هیچ نکردست در زمان عمل

Ки вақти азл аз он шармсор хоҳад буд

که وقت عزل از آن شرمسار خواهد بود

Дувуми китобати арқони давлатати пас аз он

دوم کتابت ارکان دولتت پس از آن

Шуд он фасона ки дар ҳар диёр хоҳад буд

شد آن فسانه که در هر دیار خواهد بود

Чаҳ мекунам амалиро ки азл дар паии он

چه میکنم عملی را که عزل در پی آن

з бе саботии ин рӯзгор хоҳад буд

ز بی ثباتی این روزگار خواهد بود

Марои санои ту гуфтан накӯтарин корӣаст

مرا ثنای تو گفتن نکوترین کاریست

Ҳамин бисми ба аз инам чаҳ кор хоҳад буд

همین بسم به از اینم چه کار خواهد بود

Ману рисолати ситти бшши ҷаҳоти ҷаҳон

من و رسالت صیتت بشش جهات جهان

Алии алдўом ки ин панҷ ва чор хоҳад буд

علی الدوام که این پنج و چار خواهد بود