Шаҳрёрои он шнидстӣ ки рӯзӣ дар шикор

شهریارا آن شنیدستی که روزی در شکار

Шоҳ касрӣ кард сӯии пери деҳқонии гузар

شاه کسری کرد سوی پیر دهقانی گذر

Пери деҳқон ҷўзбн мекишт бо ӯ гуфт шоҳ

پیر دهقان جوزبن میکشت با او گفت شاه

Нестии гўӣии бтҳқиқ аз фалоҳат бо хабар

نیستی گوئی بتحقیق از فلاحت با خبر

Ҷўзбн гӯйанд норади камтар аз сӣ соли бор

جوزبن گویند نارد کمتر از سی سال بار

Ту куҷои ёбӣ аз ва бар , рӯзгор худ мабар

تو کجا یابی از و بر، روزگار خود مبر

Гуфт мо хӯрдем бар аз куштаҳои дигарон

گفت ما خوردیم بر از کشته های دیگران

Ҳар ки ояд гӯи барӣ аз куштаҳои мо бихӯр

هر که آید گو بری از کشته های ما بخور

Шоҳро аз вай хуш омад аинсхни гуфто ки зиҳ

شاهرا از وی خوش آمد اینسخن گفتا که زه

Якҳазор аз баҳри ваии ганҷур шаҳ башмурд зар

یکهزار از بهر وی گنجور شه بشمرد زر

Пер гуфт ар кишт ғайриӣ бар басӣ сол оварад

پیر گفت ار کشت غیری بر بسی سال آورد

Кишти ман борӣ бикрўз омад аихсрўи бабр

کشت من باری بیکروز آمد ایخسرو ببر

Шоҳи касрии баҳри таҳсини бор дигар гуфт зиҳ

شاه کسری بهر تحسین بار دیگر گفت زه

Хозинаш чун бор аввал дод зари бор дигар

خازنش چون بار اول داد زر بار دگر

Ман кунун зи он пери деҳқони ҳеҷ камтар нестам

من کنون ز آن پیر دهقان هیچ کمتر نیستم

Сад раҳ аз касрии ту худ ҳастӣ бртбти бештар

صد ره از کسری تو خود هستی برتبت بیشتر

Кардае шеъри марои сад бори таҳсин ва нашуд

کرده‌ای شعر مرا صد بار تحسین و نشد

Як раҳи эҳсони ҳамраҳи таҳсинат эй ҷамшеди фар

یک ره احسان همره تحسینت ای جمشید فر

Кӣ тавонам кард ҳамли ӣнҳол бар тақсири шоҳ

کی توانم کرد حمل اینحال بر تقصیر شاه

Толеъи бади ҳол ман шуд мӯҷиби ҳурмони магар

طالع بد حال من شد موجب حرمان مگر