Бо хирад дар ҳуҷраи дили дӯши суҳбати доштам

با خرد در حجره دل دوش صحبت داشتم

Шиква ҳо мекардам аз даврони ин нилии ҳисор

شکوه ها میکردم از دوران این نیلی حصار

Гуҳи Зуҳалу ақд ӯ бо ҳам сухани мирондим

گه زحل و عقد او با هم سخن میراندیم

Гоҳ мекардем сари наҳсу саъдаши ошкор

گاه میکردیم سر نحس و سعدش آشکار

Гуфтам охир чист мӯҷиб кин сипеҳри дуни навоз

گفتم آخر چیست موجب کاین سپهر دون نواز

Бо ҳунармандон надорад ғайри хасмии ҳичкор

با هنرمندان ندارد غیر خصمی هیچکار

Дошт қасди он ки аз поем дар оради бигноаҳ

داشت قصد آن که از پایم در آرد بیگناه

Гар нмишди дастгири ман Масеҳи рӯзгор

گر نمیشد دستگیر من مسیح روزگار

Олами одили алоиддин ки аз анфос ӯ

عالم عادل علاءالدین که از انفاس او

Бар сипеҳр чорумин гардад масеҳои шармсор

بر سپهر چارمین گردد مسیحا شرمسار

Онкӣ дар қалби табоиъи он тасарруф бошадаш

آنکه در قلب طبایع آن تصرف باشدش

Корди андари табъи даии пайдои мизоҷи нави баҳор

کآرد اندر طبع دی پیدا مزاج نو بهار

Ва Андгари фарзанди ваии мавлои шаҳоби аддӣн ки нест

و آندگر فرزند وی مولی شهاب الدین که نیست

Дар ҷаҳони имрӯз мисли ӯ ҳакимии ҳӯшёр

در جهان امروز مثل او حکیمی هوشیار

Онкии лутфи ҷонФзоӣ ӯ з рӯй хосият

آنکه لطف جانفزای او ز روی خاصیت

Нўшдорў созад аз оби бен дандони мор

نوشدارو سازد از آب بن دندان مار

Ҷони ман бахшидаи эҳсони эшон ҳар ду шуд

جان من بخشیده احسان ایشان هر دو شد

Боди ҷон ҳар ду то рӯзи қиёмати пойдор

باد جان هر دو تا روز قیامت پایدار