Шарафи давлату дайни мушаррафи девони ҳунар

شرف دولت و دین مشرف دیوان هنر

Он манӯчеҳр ки хиҷлат даҳ минӯаст бчҳр

آن منوچهر که خجلت ده مینوست بچهر

Гуфт ҷузвии ду се аз гуфта ту ёфта ам

گفت جزوی دو سه از گفته تو یافته ام

Оварам назд ту рӯзии зи сари шафқату меҳр

آورم نزد تو روزی ز سر شفقت و مهر

Рӯз ҳо рафт ва наёвард магар меҳр бурид

روز ها رفت و نیاورد مگر مهر برید

Уҳам аз бандаи худ ибни ямини ҳамчуи сипеҳр

اوهم از بنده خود ابن یمین همچو سپهر

На ҳамоно ки тақозоаш буд ҳоҷат аз онк

نه همانا که تقاضاش بود حاجت از آنک

Ман агар хоҳам вагар на расадам нури бмҳр

من اگر خواهم و گر نه رسدم نور بمهر