Ълоءи давлату дайни он вазири шоҳи нишон

علاء دولت و دین آن وزیر شاه نشان

Ки медиҳад дилу дасташ чу баҳру кони гавҳар

که میدهد دل و دستش چو بحر و کان گوهر

Агар зи баҳри каф ӯ саҳоби ршҳаҳи барад

اگر ز بحر کف او سحاب رشحه برد

Кунад чу қатраи пароканда дар ҷаҳони гавҳар

کند چو قطره پراکنده در جهان گوهر

Бихонад ибни яминро ва гуфт сохта анд

بخواند ابن یمین را و گفت ساخته اند

Радифи шеъри азин пеши шоирони гавҳар

ردیف شعر ازین پیش شاعران گوهر

Туро ки ибни яминӣ чу ҳаст он қудрат

ترا که ابن یمینی چو هست آن قدرت

Радифи мадҳат ман кун бомтҳони гавҳар

ردیف مدحت من کن بامتحان گوهر

Нисори ҳазрат ӯ кардам амтсолш ро

نثار حضرت او کردم امتثالش را

зи ганҷи хотири худ ганҷи шоикони гавҳар

ز گنج خاطر خود گنج شایکان گوهر

Яке қасида бигуфтам ки матлаъаш инаст

یکی قصیده بگفتم که مطلعش اینست

зи ҳаии ақиқи ту афшонда бар равони гавҳар

ز هی عقیق تو افشانده بر روان گوهر

Бсмъи хоҷаи расонидам аз карам фармуд

بسمع خواجه رسانیدم از کرم فرمود

Ки ҳаст қимати шеъри ту бекарони гавҳар

که هست قیمت شعر تو بیکران گوهر

зи бскаҳ тарбиятам кард умедвор шудам

ز بسکه تربیتم کرد امیدوار شدم

Ки ёбам аз кафи роди хдоигони гавҳар

که یابم از کف راد خدایگان گوهر

Гузашти умр ва касе дар канор ман наниҳод

گذشت عمر و کسی در کنار من ننهاد

Бғири мардумаки чашм дар фишон гавҳар

بغیر مردمک چشم در فشان گوهر

Чу дид мардуми чашм аз канори фоқаи ман

چو دید مردم چشم از کنار فاقه من

з рӯй мардумӣ оварад дар миёни гавҳар

ز روی مردمی آورد در میان گوهر

Чу ресмон шудам аз бор интизор назор

چو ریسمان شدم از بار انتظار نزار

Ки ҷамъ кӣ кунам Аё чу ресмони гавҳар

که جمع کی کنم ایا چو ریسمان گوهر

Агар чаҳ ваъдаи эҳсонаш имтидодӣ ёфт

اگر چه وعده احسانش امتدادی یافت

Ҳануз ҳаст умедам ки ногаҳони гавҳар

هنوز هست امیدم که ناگهان گوهر

Биёбам аз карамаши зи онкӣ гавҳараш покаст

بیابم از کرمش ز آنکه گوهرش پاکست

Хилоф ваъда наёяд аз ончунон гавҳар

خلاف وعده نیاید از آنچنان گوهر