Булбули гулшани қудсам шуда аз ҷаври фалак

بلبل گلشن قدسم شده از جور فلک

Бигнаҳи бастаи зиндону гирифтори қафас

بیگنه بسته زندان و گرفتار قفس

Омадаи равзаи фирдавси барин мондаи биҷой

آمده روضه فردوس برین مانده بجای

Гули серобу самани сохта аз хору зи хас

گل سیراب و سمن ساخته از خار و ز خس

На чу булбули манам он сидраи нишемани шаҳбоз

نه چو بلبل منم آن سدره نشیمن شهباز

Каз ҳавои малакӯти омадами ӣнҷои бҳўс

کز هوای ملکوت آمدم اینجا بهوس

Боз хоҳам басӯии маскани уқбо рафтан

باز خواهم بسوی مسکن عقبی رفتن

Чаканами гулхани дунёи пас азинми басу бас

چکنم گلخن دنیا پس ازینم بس و بس

Гар паёпай шавад эҳдоси фалак бар сари ман

گر پیاپی شود احداث فلک بر سر من

То бҳдӣ ки марои рӯз буд бими асас

تا بحدی که مرا روز بود بیم عسس

Нест андешаи зи аръоду з иръоб ваем

نیست اندیشه ز ارعاد و ز ارعاب ویم

Корвонӣ буд омехта бар бонги ҷарас

کاروانی بود آمیخته بر بانگ جرس

Аз камони фалак ар тири ҳаводиси борад

از کمان فلک ار تیر حوادث بارد

Илтиҷои дили ман ғайр худо нест бкс

التجای دل من غیر خدا نیست بکس

Накунам рағбати дунё ки мтоъисти қалил

نکنم رغبت دنیا که متاعیست قلیل

Шоҳбозони бгаҳ сайд нагиранд магас

شاهبازان بگه صید نگیرند مگس

Чаҳ диҳад ибни ямини дили бҷҳонӣ ки азу

چه دهد ابن یمین دل بجهانی که ازو

Рафт агар боз наёяд бетони ин рафтаи нафас

رفت اگر باز نیاید بتن این رفته نفس