Пештари зини рӯзгории доштам алҳақ чунонк
پیشتر زین روزگاری داشتم الحق چنانک
Буд ҳоламу болам аз вай бо рФоғ ва бо фироқ
بود حالم و بالم از وی با رفاغ و با فراغ
Аз паии ъушрати броғи андари мазореъи доштам
از پی عشرت براغ اندر مزارع داشتم
Ваз барои айш будам кохҳо дар саҳни боғ
وز برای عیش بودم کاخها در صحن باغ
Бо ҳарифони мувофиқи умри мибрдми басар
با حریفان موافق عمر میبردم بسر
Дар тамошоу тафарруҷи гуҳи ббоғу гуҳи броғ
در تماشا و تفرج گه بباغ و گه براغ
зи инқилоби рӯзгор чун зағани нари модаи табъ
ز انقلاب روزگار چون زغن نر ماده طبع
Ин замонам бар кулӯх малик биншинад калоғ
این زمانم بر کلوخ ملک بنشیند کلاغ
Буд чун бози сифедами пеш аз аинксўти ҳарир
بود چون باز سفیدم پیش از اینکسوت حریر
Дар сияҳи пайкар гилӣмӣ мерӯм акнӯн чу зоғ
در سیه پیکر گلیمی میروم اکنون چو زاغ
Аз барои қӯти дилгар бхўорӣ боядам
از برای قوت دل گر بخواری بایدم
Сандал ва сндл наёбам ғайри чӯби Арасу тоғ
صندل و سندل نیابم غیر چوب ارس و تاغ
Пеш аз ин ёрстмӣ дар рӯзи шамъ афрӯхтан
پیش از این یارستمی در روز شمع افروختن
Аинзмон шаб менаёрам кард равған дар чароғ
اینزمان شب می نیارم کرد روغن در چراغ
Будам умедӣ ки рӯзии аиншби ҳаблии ман
بودم امیدی که روزی اینشب حبلی من
Давлатӣ зояд худ ӯ ҳам шуд ббхти ман стоғ
دولتی زاید خود او هم شد ببخت من ستاغ
Бар мисоли асби дуздида ки то натавон шинохт
بر مثال اسب دزدیده که تا نتوان شناخت
Рӯзгорам ҳар замони доғӣ наад болои доғ
روزگارم هر زمان داغی نهد بالای داغ
Аз дили пари сӯзу чашми ашгбори хештан
از دل پر سوز و چشم اشگبار خویشتن
Гуҳ дар оташ чун самандари гуҳ дар обами ҳамчуи моғ
گه در آتش چون سمندر گه در آبم همچو ماغ
Мнкаҳ чун исо наёрам бехарӣ рафтани бароа
منکه چون عیسی نیارم بی خری رفتن براه
Ҳар замонӣ дигарам гирад чу асб ёам улоғ
هر زمانی دیگرم گیرد چو اسب یام الاغ
Риштаи сабрам ки будаш қӯти ҳабли алмтин
رشته صبرم که بودش قوت حبل المتین
Ихтилофи рӯзгор аз заъф кардаш чун кмоғ
اختلاف روزگار از ضعف کردش چون کماغ
эй насими субҳдами ибн ямин омад бҷон
ای نسیم صبحدم ابن یمین آمد بجان
Лутф кун аҳвол ӯро дар гуҳи хилвати балоғ
لطف کن احوال او را در گه خلوت بلاغ
Арза кун бар шоҳи гетӣу тадорук бар ту нест
عرضه کن بر شاه گیتی و تدارک بر تو نیست
Худ набошад ҳеҷ воҷиб бар расӯли алои балоғ
خود نباشد هیچ واجب بر رسول الا بلاغ
Сояи ҳақи онкии асбашро чу хунаки осмон
سایه حق آنکه اسبش را چو خنک آسمان
Аз маи нави зин ва аз хуршеди мизибди ҷноғ
از مه نو زین و از خورشید میزیبد جناغ
Дар димоғ ман нагунҷад ҷуз бова бурдани ниёз
در دماغ من نگنجد جز باو بردن نیاز
То буд дар сар димоғам бошад инам дар димоғ
تا بود در سر دماغم باشد اینم در دماغ