Ман аз фурӯтар хеш ар ҳамеи кашами ранҷӣ

من از فروتر خویش ار همی کشم رنجی

Аҷаби мадор ки хоҳам бринт дод вуқуф

عجب مدار که خواهم برینت داد وقوف

На офтоби фалаки нури бахши моҳ буд

نه آفتاب فلک نور بخش ماه بود

Ҳамеша моҳи расонад ба офтоби кусуф

همیشه ماه رساند به آفتاب کسوف