Онро ки бахти ёру саодат буд рафиқ

آنرا که بخت یار و سعادت بود رفیق

Бошад кушодаи сӯии муроди дилаши тариқ

باشد گشاده سوی مراد دلش طریق

Миннати хдоиро ки маро кард комкор

منت خدایرا که مرا کرد کامکار

Бар чашмасор кавсар ва барраанд аз ҳариқ

بر چشمه سار کوثر و برهاند از حریق

Нохондаи ҳамчуи рӯзии нек ахтарон расед

ناخوانده همچو روزی نیک اختران رسید

Бо талъатӣ чу рӯзи шаби қиргўни ғсиқ

با طلعتی چو روز شب قیرگون غسیق

Брҷстм аз нишоту суроҳеи гирифтаи пеш

برجستم از نشاط و صراحی گرفته پیش

Бар даст ӯ ниҳодаи яке соғари рҳиқ

بر دست او نهاده یکی ساغر رحیق

намехӯрду масти гашт ва бихуфт ва бихоб рафт

می خورد و مست گشت و بخفت و بخواب رفت

Зикри аллтӣ ва мо феълат ба баъди лои илиқ

ذکر اللتی و ما فعلت به بعد لا یلیق

Ҳангоми субҳдам чу сар аз хоб барграфт

هنگام صبحدم چو سر از خواب برگرفت

Бикшод лаби биханда ва пас гуфт эй садиқ

بگشاد لب بخنده و پس گفت ای صدیق

Дар ҳайратами зи ибни ямину штортш

در حیرتم ز ابن یمین و شطارتش

То раҳ чигуна баради шаби тира дар мзиқ

تا ره چگونه برد شب تیره در مضیق