Ҳафтод солагӣ ки ду чандонат умри бод

هفتاد سالگی که دو چندانت عمر باد

Кардаст ранҷиши ибни яминро зи ҷони малул

کردست رنجش ابن یمین را ز جان ملول

Перӣ махоҳ з онкӣ надидам ки сӯии пер

پیری مخواه ز آنکه ندیدم که سوی پیر

Ояд зи ҳеҷ рӯй насими хушии қабул

آید ز هیچ روی نسیم خوشی قبول

Савдои пери гаштан агар мипзди ҷавон

سودای پیر گشتن اگر میپزد جوان

Бошад аз онсбб ки злўм омаду ҷҳўл

باشد از آنسبب که ظلوم آمد و جهول