Ин манам боз ки дар боғи биҳишти афтодам

این منم باز که در باغ بهشت افتادم

Вази сафари кони бҳқиқти сқрсти озодам

وز سفر کان بحقیقت سقرست آزادم

Ин бихобаст ки мибинм агар бедорӣ

این بخوابست که میبینم اگر بیداری

Ки пас онҳамаи андӯҳи чунин дилшодам

که پس آنهمه اندوه چنین دلشادم

Дастгир ар нашудӣ ҳақ ки тавонистӣ хост

دستگیر ار نشدی حق که توانستی خاست

Ончунон сахт ки ногоҳ зи пои афтодам

آنچنان سخت که ناگاه ز پای افتادم

Чаҳ кунам малики хуросон чаҳ кашами меҳнати ҷон

چه کنم ملک خراسان چه کشم محنت جان

Вақт онаст ки пурсӣ хабар аз Бағдодам

وقت آنست که پرسی خبر از بغدادم

Гарчи ин муваллид ва маншаст вале саъдӣ гуфт

گرچه این مولد و منشاست ولی سعدی گفت

Натавон мард ба сахтӣ ки ман ӣнҷои зодам

نتوان مرد به سختی که من اینجا زادم

Зини ватан гар биравам ҳаст харидори басӣ

زین وطن گر بروم هست خریدار بسی

Гавҳариро ки буд зодаи табъи родам

گوهری را که بود زاده طبع رادم