эй сабо бо соҳиби соҳибқирон

ای صبا با صاحب صاحبقران

АсФи сонии ҷалоли малику дайн

اصف ثانی جلال ملک و دین

Юсуфи тоҳири насаб каз рои пер

یوسف طاهر نسب کز رای پیر

Ҳаст бо бахт ҷӯонаш ҳамнишин

هست با بخت جوانش همنشین

Онкии баҳри бахшиш аш ме парваранд

آنکه بهر بخشش اش می پرورند

Кону дарёи гавҳар ва дар смин

کان و دریا گوهر و در ثمین

Вонкаҳи бори ҳамлаш ар гардун кашад

وانکه بار حملش ار گردون کشد

Дар замона ором гирад чун замин

در زمانه آرام گیرد چون زمین

Гар буд фурсат бигӯ ин як сухан

گر بود فرصت بگو این یک سخن

Дар баёни васфи ҳоли ин ҳазин

در بیان وصف حال این حزین

Гӯи бкмтри бандаи даргоҳи худ

گو بکمتر بنده درگاه خود

Пеши азин буд илтифотат беш азин

پیش ازین بود التفاتت بیش ازین

Чун наомад то бо кунун бар забон

چون نیامد تا با کنون بر زبان

Чокаратро ҷузи саноу офарин

چاکرت را جز ثنا و آفرین

Бозгу то мунқатиъи баҳр чаҳ шуд

بازگو تا منقطع بهر چه شد

Илтифоти хотирати зобни ямин

التفات خاطرت زابن یمین

Ҳар чаҳ хоҳӣ кун ки хоҳам бӯданат

هر چه خواهی کن که خواهم بودنت

То бҳшр аз бандагони камтарин

تا بحشر از بندگان کمترین