Осифи сонии ълоءи малику дайни кӯро хитоб

آصف ثانی علاء ملک و دین کو را خطاب

Минўисди муншии гардуни вазири хоФқин

مینویسد منشی گردون وزیر خافقین

Соҳиби соҳибқирони онҳокми фармонраво

صاحب صاحبقران آنحاکم فرمانروا

Комтсоли ҳукм ӯ бошад фалакро фарзи айн

کامتثال حکم او باشد فلک را فرض عین

Он сроФрозикаҳ дар роҳи мъолии қадар ӯ

آن سرافرازیکه در راه معالی قدر او

Аз баландии зер пой оварад фарқи Фрқдин

از بلندی زیر پای آورد فرق فرقدین

Кори сози малику дайну қаҳрамони калаку теғ

کار ساز ملک و دین و قهرمان کلک و تیغ

Онкии гашт аз калаку теғаши малики дайн бо зебу зин

آنکه گشت از کلک و تیغش ملک دین با زیب و زین

Гоҳи бахшиш аз наҳифи дасти гавҳари бор ӯ

گاه بخشش از نهیب دست گوهر بار او

Симро дар ҳсни кори рух зард гардад ҳамчуи айн

سیم را در حصن کار رخ زرد گردد همچو عین

Ҳайбат ӯ бар фарози кӯҳ агар теғӣ кашад

هیبت او بر فراز کوه اگر تیغی کشد

Ҳамчуи симоб аз наҳиф ӯ шавад ларзони лаҷин

همچو سیماب از نهیب او شود لرزان لجین

Гарчи гӯйанд абри Нитсаон бо кафш монад биҷӯад

گرچه گویند ابر نیسان با کفش ماند بجود

Лекин ин Улуғем ман кФиаҳи мзи толо ва ин

لیکن این الغیم من کفیه مذ طالا و این

Муддатӣ аз ваии умед тарбият медоштам

مدتی از وی امید تربیت میداشتم

Вар бадв дорам умедӣ зу надорам ҳеҷ шин

ور بدو دارم امیدی زو ندارم هیچ شین

Гуфтам аз анъоми омаш бар фалак соем кулоҳ

گفتم از انعام عامش بر فلک سایم کلاه

Бозгаштами худ бсъии чарх бо хФи ҳнин

بازگشتم خود بسعی چرخ با خف حنین

Ваъда кард аммо накард аиҷозўи тарк суннат аст

وعده کرد اما نکرد ایجازو ترک سنت است

з онкӣ бошад ваъдаи андари зиммаи озодаи дайн

ز آنکه باشد وعده اندر ذمه آزاده دین

Гарчи ранҷ интизорам дод икчндӣ ва лек

گرچه رنج انتظارم داد یکچندی و لیک

Ҳам бсъии лутф ӯ ҳосил шуд аҳадии алроҳтин

هم بسعی لطف او حاصل شد احدی الراحتین

Ақлро ноед ҳасан кзнон хон роФтш

عقل را ناید حسن کزنان خوان رافتش

Мондаам маҳрӯм чун аз оби ҷонпарвар ҳусайн

مانده ام محروم چون از آب جان پرور حسین

Ростиро номади он нуқсон ки ман дидам азу

راستی را نامد آن نقصان که من دیدم ازو

Балки аз айн алкмол омад балӣ ҳақаст айн

بلکه از عین الکمال آمد بلی حق است عین

ГрФтоди аитои дарин абёти маъзӯрам аз онк

گرفتاد ایطا درین ابیات معذورم از آنک

Ҳаст чашми ақлам аз ҷаври фалаки маъвои ин

هست چشم عقلم از جور فلک ماوای این