Трёқу арқмсти маро бар сари забон

تریاق و ارقمست مرا بر سر زبان

Ин қисми душманон буд он ҳаззи дӯстон

این قسم دشمنان بود آن حظ دوستان

Камтари з наҳл менатавон буд кони заъиф

کمتر ز نحل می نتوان بود کان ضعیف

Ҳам нӯшро маҳал шуд ва ҳам нешро макон

هم نوش را محل شد و هم نیش را مکان

Баҳрӣаст хотирам ки чу бархест мавҷ ӯ

بحریست خاطرم که چو برخاست موج او

Гоҳе наҳангу гуҳи садафи афканд бар карон

گاهی نهنگ و گه صدف افکند بر کران

Табъи ман ар на абр баҳораст пас чаро

طبع من ار نه ابر بهارست پس چرا

Карданд бо ҳам оташу оби андрўи қирон

کردند با هم آتش و آب اندرو قران

Абраст дар ҳақиқат азон рӯ ки абри вор

ابرست در حقیقت ازان رو که ابر وار

Ҳам дар фишонаш байнам ва ҳам соъиқаи ҷаҳон

هم در فشانش بینم و هم صاعقه جهان

Дар боғи умри хеш касе кӯи баноми ман

در باغ عمر خویش کسی کو بنام من

Тухмӣ фишонд зи оби сухани додмши равон

تخمی فشاند ز آب سخن دادمش روان

Гар тухм бад фишонд ҳамаи хору хаси дуруд

گر تخم بد فشاند همه خار و خس درود

Вари тухми нек буд гулаш расту зимрон

ور تخم نیک بود گلش رست و ضیمران

Дорам забони синон вааш ва бар каси нмизнм

دارم زبان سنان وش و بر کس نمیزنم

Худро мазан ?герат хурдӣ ҳаст бар синон

خود را مزن گرت خردی هست بر سنان

Ман худ гирифтам ибни ямини гашт дар сабот

من خود گرفتم ابن یمین گشت در ثبات

Кӯҳии каш аз макони набарди садумати замон

کوهی کش از مکان نبرد صدمت زمان

Охир на ҳар Нидо ки бкҳсор дар диҳӣ

آخر نه هر ندا که بکهسار در دهی

Ояд бигӯаш ту ҳам аз онсони садои он

آید بگوش تو هم از آنسان صدای آن