Ки мебарад суханӣ аз забони ибни ямин

که میبرد سخنی از زبان ابن یمین

Басаеви давлату дайни муфаххари замону замин

بسیف دولت و دین مفخر زمان و زمین

Сари акобри офоқи умдаи алўзроء

سر اکابر آفاق عمده الوزراء

Казуаст зинати малик ва бадваст равнақи дайн

کزوست زینت ملک و بدوست رونق دین

Бгўидш ки зи баҳри нисори мақдами ту

بگویدش که ز بهر نثار مقدم تو

Марои длисти садафи вори пари з дар смин

مرا دلیست صدف وار پر ز در ثمین

Бигӯӣ то чаҳ сабабро бмни насими қабул

بگوی تا چه سبب را بمن نسیم قبول

Нмирсди зи мҳби аноятат ба азин

نمیرسد ز مهب عنایتت به ازین

Манам ки зинда ҷовид монад аз дами ман

منم که زنده جاوید ماند از دم من

Касе ки исм ваем феъл ӯ кунад талқин

کسی که اسم ویم فعل او کند تلقین

Манам зи ҷамъи муҳибони ту Фзлк ва ту

منم ز جمع محبان تو فذلک و تو

Кашида бар сари ман бе сабаби хати трқин

کشیده بر سر من بی سبب خط ترقین

Макун ки нек набошад бигуфт бади гӯйон

مکن که نیک نباشد بگفت بد گویان

Агар зи дасти диҳии дӯстӣ чу ибни ямин

اگر ز دست دهی دوستی چو ابن یمین