Ки бошад онкии расонади зи роҳи лутфу карам

که باشد آنکه رساند ز راه لطف و کرم

Рисолатии бҷноби хдоигон аз ман

رسالتی بجناب خدایگان از من

Крости қудрати он кини сухан фурӯ хонд

کراست قدرت آن کین سخن فرو خواند

Бсмъи ашрафи сардори шаҳи нишон аз ман

بسمع اشرف سردار شه نشان از من

Амири олами одил ки ба зи мадҳат ӯ

امیر عالم عادل که به ز مدحت او

Касе сухан нишнидаст дар ҷаҳон аз ман

کسی سخن نشنیدست در جهان از من

Ҷаҳони роФту раҳмати амири шайхи алӣ

جهان رافت و رحمت امیر شیخ علی

Ки зикр хайр кунад доимаши забон аз ман

که ذکر خیر کند دائمش زبان از من

Бгўидш ки зи шаҳи доштами таваққуъи онк

بگویدش که ز شه داشتم توقع آنک

Ҳам ошкор кунад ёд ва ҳам ниҳон аз ман

هم آشکار کند یاد و هم نهان از من

Агар зи толеъ шӯрида нест баҳр чаро

اگر ز طالع شوریده نیست بهر چرا

Накард ёди шаҳаншоҳи Комрон аз ман

نکرد یاد شهنشاه کامران از من

Раво буд ки ҷаҳони карами стлмши бик

روا بود که جهان کرم ستلمش بیک

Мдиҳ худ бастанд броигон аз ман

مدیح خود بستاند برایگان از من

Касе ки бо ман аз аинсон кунад ту худ доне

کسی که با من از اینسان کند تو خود دانی

Ки воҷибаш чаҳ буд лек ноед он аз ман

که واجبش چه بود لیک ناید آن از من

Манам ки ҷузи бмдиҳши сухан раво накунам

منم که جز بمدیحش سخن روا نکنم

Алоқа то накунад мунқатиъи равон аз ман

علاقه تا نکند منقطع روان از من