эй Флкқдрӣ ки доим бар бисоти ҳазратат

ای فلکقدری که دایم بر بساط حضرتت

Хусравони аҳдро чун бандагон сояд ҷбоаҳ

خسروان عهد را چون بندگان ساید جباه

Боди зери пои пели ҳодисоти афкандаи сар

باد زیر پای پیل حادثات افکنده سر

Ҳар ки табъаш бо ту каж дорад чу фарзини расму роҳ

هر که طبعش با تو کژ دارد چو فرزین رسم و راه

Бандаро дар ваҷҳи харҷии асбу астар сарф шуд

بنده را در وجه خرجی اسب و استر صرف شد

Аинзмон чун вақт рафтан омадаш зини боргоҳ

اینزمان چون وقت رفتن آمدش زین بارگاه

Худту инсофам бидиҳ охир раво бошад ки ман

خودتو انصافم بده آخر روا باشد که من

Рухи бароаи орм пиёда мерӯм аз пеши шоҳ

رخ براه آرم پیاده میروم از پیش شاه