Аидл ар дории ҳавои сарварӣ пошндаҳ бош

ایدل ار داری هوای سروری پاشنده باش

Бар ҷаҳони иброз чаҳ сарвар бошад аз пошндгӣ

بر جهان ابراز چه سرور باشد از پاشندگی

Бар зибри дастон чу хӯшаи саркашят ар орзӯаст

بر زبر دستان چو خوشه سرکشیت ار آرزوست

Пеша кун бо зердастони донаи вори афкандагӣ

پیشه کن با زیردستان دانه وار افکندگی

Гар зи сӯзи тишнагии ҷонат блб хоҳад расед

گر ز سوز تشنگی جانت بلب خواهد رسید

Аз Хизри мпазири миннати баҳри оби зиндагӣ

از خضر مپذیر منت بهر آب زندگی

Донаро бигзор вои рстии зи доми чори тир

دانه را بگذار وا رستی ز دام چار تیر

Орзӯ меафканд озодро дар бандагӣ

آرزو میافکند آزاد را در بندگی

Гар зи девони қазо муҷрӣ набошад ризқи ту

گر ز دیوان قضا مجری نباشد رزق تو

Саъй беҳосил буд аз ҳар дарии хўоҳндгӣ

سعی بی حاصل بود از هر دری خواهندگی

Ончии дорӣ чун зи худу здўстони дории дареғ

آنچه داری چون ز خود و زدوستان داری دریغ

Пас бигӯ то чист ҳосили зинҳмаҳи дорандагӣ

پس بگو تا چیست حاصل زینهمه دارندگی

Бар сар ганҷаст поят лек чун огаҳи Не

بر سر گنجست پایت لیک چون آگه نیی

Кардае одати зи луами табъи худ ҷўиндгӣ

کرده‌ای عادت ز لوم طبع خود جویندگی

Хуши брои ибни ямин чун ҳаст гетӣ бар гузар

خوش برآی ابن یمین چون هست گیتی بر گذر

Ҳам буд рӯзӣ ки ояд навбати фархундагӣ

هم بود روزی که آید نوبت فرخندگی

Гарчи гардуни хотам давлат бидон касе ме диҳад

گرچه گردون خاتم دولت بدان کسی می‌دهد

Каш буд ҳамчун нигин ё содагӣ ё кандагӣ

کش بود همچون نگین یا سادگی یا کندگی