Аз ман ки мебарад сӯии дастури хоФқин
از من که میبرد سوی دستور خافقین
Рамзӣ дар он шикояти айёми мнтўӣ
رمزی در آن شکایت ایام منطوی
Волои ълоءи давлату миллати Муҳамади онк
والا علاء دولت و ملت محمد آنک
Лутфаши шикасти равнақи эъҷози исавӣ
لطفش شکست رونق اعجاز عیسوی
Хуршед чун бсоиаҳи рой вай андараст
خورشید چون به سایهٔ رای وی اندر است
Доранд ахтаронаши мусаллами бхсрўӣ
دارند اخترانش مسلم به خسروی
Калак заъиф ӯст ки муҳкам миён бибаст
کلک ضعیف اوست که محکم میان ببست
То расми малику қоида дайн кунад қавӣ
تا رسم ملک و قاعدهٔ دین کند قوی
Ҳастанд гоҳи бахшишу кӯшиши ғулом ӯ
هستند گاه بخشش و کوشش غلام او
Ҳотами бзрФшонӣу рустами бпҳлўӣ
حاتم به زرفشانی و رستم به پهلوی
Пайкон ӯ зи ҷавшан пӯлод бугзарад
پیکان او ز جوشن پولاد بگذرد
Чун сӯзан Фсон зада аз лоблои ҷӯй
چون سوزن فسان زده از لابهلا جوی
Гуяд бадв ки ибни яминро шикоятӣ аст
گوید بدو که ابن یمین را شکایتی است
Дар бандагӣат арза кунам бӯ ки бишинавӣ
در بندگیت عرضه کنم بو که بشنوی
Охири раво буд чу маниро ки гоҳи нутқ
آخر روا بود چو منی را که گاه نطق
Рӯҳ аломин сазад бар силӣу пайравӣ
روح الامین سزد بر سیلی و پیروی
Назмӣ чу оби зи оташи табъами равон шуда
نظمی چو آب ز آتش طبعم روان شده
Хоҳии қасидаи хоҳи ғазали хоҳи маснавӣ
خواهی قصیده خواه غزل خواه مثنوی
Дар коми ман дамии бсФти саҳари сомрӣ
در کام من دمی به صفت سحر سامری
Дар дасти ман хаттии бхўшии нақши монавӣ
در دست من خطی به خوشی نقش مانوی
Дар зери тоқи гунбади фирӯза ҳар ки дид
در زیر طاق گنبد فیروزه هر که دید
Лаб баргушод ва гуфт чаро баста чун хуй
لب برگشاد و گفت چرا بسته چون خوی
Акнӯн ки шуд шукуфтаи зи файзи саҳоби лутф
اکنون که شد شکفته ز فیض سحاب لطف
Сад гӯнаи гули бглшни иқболат аз навай
صد گونه گل به گلشن اقبالت از نوی
Аз давр чарх ҳаст парешони дилам чунонк
از دور چرخ هست پریشان دلم چنانک
Афтод икдўи ҷои марои нои раво рӯй
افتاد یک دو جای مرا نا روا روی
Хўшгўии булбулӣ чу ман охир дареғ нест
خوشگوی بلبلی چو من آخر دریغ نیست
Дар гӯшаи қФс шудаи нокоми мунзавӣ
در گوشهٔ قفص شده ناکام منزوی
Кайвони мҳобтӣ чу ту брҷиси манзарӣ
کیوان مهابتی چو تو برجیس منظری
Баҳроми савлатии туу хуршеди пуртӯй
بهرام صولتی تو و خورشید پرتوی
Икраҳи назари бобен ямин кун ки гуфта анд
یک ره نظر به ابن یمین کن که گفتهاند
Аз ҳеҷ тухми нек бар бдбнд рӯй
از هیچ تخم نیک بر بدبند روی
Бодои бақои умри ту то ҷоҳи ухравӣ
بادا بقای عمر تو تا جاه اخروی
Ҳосил кунӣ бавоситаи моли дунявӣ
حاصل کنی به واسطهٔ مال دنیوی