Фарзанди ҳунарманди ман эй нури ду чашмам

فرزند هنرمند من ای نور دو چشمم

Ҳқо ки марои битўи з ҷон ҳаст малолӣ

حقا که مرا بیتو ز جان هست ملالی

Дар ҳиҷри ту хӯн шуд дил аз андешаи онам

در هجر تو خون شد دل از اندیشه آنم

Коё будам бо ту дигар бораи висолӣ

کایا بودم با تو دگر باره وصالی

Рўзикаҳи бсди ҳасрату меҳнат бшб ояд

روزیکه بصد حسرت و محنت بشب آید

Бе рӯй чу моҳи ту маро ҳаст бсолӣ

بی روی چو ماه تو مرا هست بسالی

Рафтӣ бҳўои ту равони мурғи равонам

رفتی بهوای تو روان مرغ روانم

Зини тираи қафас гар набадӣ сӯхтаи болӣ

زین تیره قفس گر نبدی سوخته بالی

Ҷовиди бимонам агарат байнам ва ин ҳукм

جاوید بمانم اگرت بینم و این حکم

Исбот маҳоласт бтдбири маҳолӣ

اثبات محالست بتدبیر محالی

Оварад дилами иксхни хеши бтзмин

آورد دلم یکسخن خویش بتضمین

Чун дошт дар ин қитъаи дилсӯзи маҷолӣ

چون داشت در این قطعه دلسوز مجالی

Чун шукр нагуфт ибни ямини рӯзи висолат

چون شکر نگفت ابن یمین روز وصالت

Шуд дар шаби ҳиҷрони ту қонеъи бхёлӣ

شد در شب هجران تو قانع بخیالی