Марои зи хизмати олиҷаноби осифи аҳд

مرا ز خدمت عالیجناب آصف عهد

Ълоءи давлату дайни ҳиндӯии мубораки рой

علاء دولت و دین هندوی مبارک رای

Маломати он нафаси афзуду нафрат Андам хост

ملامت آن نفس افزود و نفرت آندم خاست

Ки азми собит ӯро бирафт пой аз ҷой

که عزم ثابت او را برفت پای از جای

Нишонди биҳнронрои биҷои аҳли ҳунар

نشاند بیهنرانرا بجای اهل هنر

Надид ҳеҷ тафовути зи кўФ то бҳмоӣ

ندید هیچ تفاوت ز کوف تا بهمای

Бар остони чнўӣии иқомат чу манӣ

بر آستان چنوئی اقامت چو منی

Барои мансаб ва моласт ё барои худоӣ

برای منصب و مالست یا برای خدای

Чу ин ду нест муҳайё чаро бмдҳт ӯ

چو این دو نیست مهیا چرا بمدحت او

Забони баҳри зиҳи дроӣӣ гушӯдаам чу дароӣ

زبان بهر زه درائی گشوده ام چو درای

Аҷаб ки хоҷа надонист ва донад аинмънӣ

عجب که خواجه ندانست و داند اینمعنی

Ксикаҳ боз тавонад шинохти сар аз пой

کسیکه باز تواند شناخت سر از پای

Ки ҳаҷв низ тавон гуфт ва ҳеҷ мушкил нест

که هجو نیز توان گفت و هیچ مشکل نیست

Бидон забон ки буд хоҷаро мдиҳи сарой

بدان زبان که بود خواجه را مدیح سرای