Фалак бо мо сар ёрӣ надорад
فلک با ما سر یاری ندارد
Биҷузи майл дило зорӣ надорад
بجز میل دلا زاری ندارد
зи паҳлавии ман ин гардуни бимҳр
ز پهلوی من این گردون بیمهر
Ҷузи оҳанги ҷигар хорӣ надорад
جز آهنگ جگر خواری ندارد
Чаҳ бедодаст ё раби чархи гардон
چه بیدادست یا رب چرخ گردان
Ки кории ҷуз ситамкорӣ надорад
که کاری جز ستمکاری ندارد
Дилам аз вай чу зулфу чашми хубон
دلم از وی چو زلف و چشم خوبان
Биҷузи ташвиш ва беморӣ надорад
بجز تشویش و بیماری ندارد
Буд дар назми корами баси гронҷон
بود در نظم کارم بس گرانجان
Агар чаҳ ҷуз сбксорӣ надорад
اگر چه جز سبکساری ندارد
Азон чун абри гирёнам ки чун раъд
ازان چون ابر گریانم که چون رعد
Дилами ҷузи нола ва зорӣ надорад
دلم جز ناله و زاری ندارد
Гронҷонии бахтами байн ки аз вай
گرانجانی بختم بین که از وی
Хиради умед бедорӣ надорад
خرد امید بیداری ندارد
Дило охири зи гардун чанд пурсӣ
دلا آخر ز گردون چند پرسی
Ки бар дардами даво дорӣ надорад
که بر دردم دوا داری ندارد
Фалакро ҳеҷ агар озарм бошад
فلک را هیچ اگر آزرم باشد
Ъзизонрои бад-ӣн хорӣ надорад
عزیزانرا بدین خواری ندارد
зи ҳиҷри дӯстони ибни ямин ро
ز هجر دوستان ابن یمین را
Бдшмнкомӣ ва зорӣ надорад
به دشمنکامی و زاری ندارد