Шунидам ки касрии яке фарш дошт

شنیدم که کسری یکی فرش داشت

Бар он фарш ҳар гӯнаи пандии нигошт

بر آن فرش هر گونه پندی نگاشت

Нахусти онкӣ дунё наҷуед касе

نخست آنکه دنیا نجوید کسی

Ки донад бадв дар намонад басӣ

که داند بدو در نماند بسی

Дувуми онкӣ судӣ надорад ҳазар

دوم آنکه سودی ندارد حذر

Зкорикаҳ рафтаст андари қадар

زکاریکه رفتست اندر قدر

Сеюм онки донои холиқи шинос

سوم آنک دانای خالق شناس

зи махлуқ бар сар нагирад сипос

ز مخلوق بر سر نگیرد سپاس

Чаҳорум чу рӯзӣ муқаддар шудаст

چهارم چو روزی مقدر شدست

Чаро марди озода чокар шудаст

چرا مرد آزاده چاکر شدست

Агар бигузарӣ зинсхн роҳ нест

اگر بگذری زینسخن راه نیست

Равони ту аз дониш огоҳ нест

روان تو از دانش آگاه نیست

Шунидам ки рӯзии манӯчеҳри шоҳ

شنیدم که روزی منوچهر شاه

Бипурсед аз меҳтарии никхўоаҳ

بپرسید از مهتری نیکخواه

Ки дар олам аз ҳар чаҳ ҳаст арҷманд

که در عالم از هر چه هست ارجمند

Чаҳ чизаст шоистау дилписанд

چه چیزست شایسته و دلپسند

з гуфтор гуфт ҳакямон бааст

ز گفتار گفت حکیمان بهست

з кирдор кард карямон бааст

ز کردار کرد کریمان بهست

Азин гуфт вазин кард агар бигузарӣ

ازین گفت وزین کرد اگر بگذری

Наёбӣ хирадро ҷузи ин доварӣ

نیابی خرد را جز این داوری