Шарту одоби хизмати султон

شرط و آداب خدمت سلطان

Бар шуморами магари рисӣ ту бидон

بر شمارم مگر رسی تو بدان

Кораш оростани бсдқу сафо

کارش آراستن بصدق و صفا

Бар пай ӯ шудан бичишам ризо

بر پی او شدن بچشم رضا

Онкӣ аз худ баради худовандаш

آنکه از خود برد خداوندش

То туоне бахуди мпиўндш

تا توانی بخود مپیوندش

Бенасиҳат мабош дмсозш

بی نصیحت مباش دمسازش

Бо каси андар миён манеҳ розаш

با کس اندر میان منه رازش

Ҳар ки хушнӯди гашти шоҳ аз ӯ

هر که خشنود گشت شاه از او

Бар нагардӣ бҳичи роҳ аз ӯ

بر نگردی بهیچ راه از او

Рози худро ниҳони мадор аз шоҳ

راز خود را نهان مدار از شاه

Брътои камаш мазид махоҳ

برعطای کمش مزید مخواه

Бо ту ибни ямин шароит гуфт

با تو ابن یمین شرایط گفت

Дар шҳўори ҷумла буд ки сифт

در شهوار جمله بود که سفت

Бандагии шаҳат агар ҳавасаст

بندگی شهت اگر هوسست

Ин шароит дар ин тариқ басаст

این شرایط در این طریق بسست

Хушо онкас ки дар роҳи таваккул

خوشا آنکس که در راه توکل

Тавонад кард меҳнатҳо таҳаммул

تواند کرد محنتها تحمل

Таваккули он буд кандар раҳи ҳаҷ

توکل آن بود کاندر ره حج

Наҳй бе тарси пои андари раҳи ҳаҷ

نهی بی ترس پای اندر ره حج

Набошад бимат аз дузду ҳаромӣ

نباشد بیمت از دزد و حرامی

Бъўн ҳақ бидон ҳазрати хиромӣ

بعون حق بدان حضرت خرامی

Буд навъ дигар низ эй хирадманд

بود نوع دگر نیز ای خردمند

Бигӯям кони таваккул чун намоянд

بگویم کان توکل چون نمایند

зи баҳри дайни силаҳи ҷанги пӯшӣ

ز بهر دین سلاح جنگ پوشی

Бҳнгоми ғзо бо ҷон бакӯшӣ

بهنگام غزا با جان بکوشی

Натарсӣ аз фанои зиндагонӣ

نترسی از فنای زندگانی

Ки он бошад бақои зиндагонӣ

که آن باشد بقای زندگانی

Дигар навъ аз таваккул бо ту гӯям

دگر نوع از توکل با تو گویم

Ки то ҳастам ҷузи ин раҳро нпўим

که تا هستم جز این ره را نپویم

Фишонӣ даст бар молӣу ҷоҳӣ

فشانی دست بر مالی و جاهی

Бостзҳори алтофи илоҳӣ

باستظهار الطاف الهی

Яқини доне ки дорои ҳаётат

یقین دانی که دارای حیاتت

Расонади ризқ то вақти вафотат

رساند رزق تا وقت وفاتت

Таваккул он набошад эй бародар

توکل آن نباشد ای برادر

Ки дар кунҷии нишинии зору музтар

که در کنجی نشینی زار و مضطر

Ниҳодаи чашм то ноне ки орад

نهاده چشم تا نانی که آرد

Ки ояд аз дарав бо худ чаҳ дорад

که آید از درو با خود چه دارد

Буд зингўнаҳи нон хӯрдани ҳаромат

بود زینگونه نان خوردن حرامت

Вазин бад номе бошад тамомат

وزین بد نامیی باشد تمامت

Буд роҳи таваккули сахти душвор

بود راه توکل سخت دشوار

Мапиндор аиъзизи ин роҳро хор

مپندار ایعزیز این راه را خوار

Барин раҳи ҷуз далерӣ ме напуед

برین ره جز دلیری می نپوید

Фанои молу ҷон ҳар кас наҷуед

فنای مال و جان هر کس نجوید

зи роҳи ибн яминат кард огоҳ

ز راه ابن یمینت کرد آگاه

зи ҳаии давлат агар пўӣии бад-ӣни роҳ

ز هی دولت اگر پوئی بدین راه

Ҳар ки дар меҳнатӣ гирифтораст

هر که در محنتی گرفتارست

Сабр ӯро накӯтарин кораст

صبر او را نکوترین کارست

зи интизор ар чаҳ бошадаш сӯзӣ

ز انتظار ار چه باشدش سوزی

Саҳл бошад ки оқибати рӯзӣ

سهل باشد که عاقبت روزی

ё қадам дар раҳи мурод наад

یا قدم در ره مراد نهد

ё аз он интизор боз раҳад

یا از آن انتظار باز رهد

Имтиҳон кардаему дониста

امتحان کرده ایم و دانسته

Бсбўрӣ кушода шуд баста

بصبوری گشاده شد بسته

Ту ҳам ибни ямин барин мебош

تو هم ابن یمین برین میباش

Магзарон умри худ ббўку бкош

مگذران عمر خود ببوک و بکاش