ё илоҳии марои змни бустон
یا الهی مرا زمن بستان
То набошам ҳиҷоби чеҳраи ҷон
تا نباشم حجاب چهره جان
Ҳастемро бахуд ҳиҷоб макун
هستیم را بخود حجاب مکن
Партави худ бахуд ниқоб макун
پرتو خود بخود نقاب مکن
Манимо нестро басӯрат ҳаст
منما نیست را بصورت هست
Мабар аз ёди мо ъҳўди аласт
مبر از یاد ما عهود الست
Дар азал чун ҳиҷоби ту дидем
در ازل چون حجاب تو دیدیم
Суханӣ аз лаб ту бишунидем
سخنی از لب تو بشنیدیم
Дар рухи ту ҳануз ҳайронем
در رخ تو هنوز حیرانیم
Баҳмони аҳди хеш ва паймонем
بهمان عهد خویش و پیمانیم
Анчнони масти он ҷамол шавем
انچنان مست آن جمال شویم
Маҳву мустағриқ висол шавем
محو و مستغرق وصال شویم
наменадонам ки ман кӣм ё дӯст
می ندانم که من کیم یا دوست
Ман ним ҳар чаҳ ҳаст ҷумла ҳам ӯст
من نیم هر چه هست جمله هم اوست
Бози ибни ямин чаҳ миҷўӣӣ
باز ابن یمین چه میجوئی
Раҳи бидои ишқи мипўӣӣ
ره بیدای عشق میپوئی
Гӯш кун аихрд дамӣ сӯем
گوش کن ایخرد دمی سویم
Чанд ҳарфии з ишқ мегӯям
چند حرفی ز عشق میگویم
Ҳосили кору бор ман ишқаст
حاصل کار و بار من عشقست
Мӯнису ғмгсор ман ишқаст
مونس و غمگسار من عشقست
Ишқи оташи бҷон мо зада аст
عشق آتش بجان ما زده است
Шуъла бар хонимон мо зада аст
شعله بر خانمان ما زده است
Ишқи савдои хонаи сӯз буд
عشق سودای خانه سوز بود
Оташи ишқи длФрўз буд
آتش عشق دلفروز بود
Ишқ дар ҳар дилӣ ки хона кунад
عشق در هر دلی که خانه کند
Оташи шавқ ӯ забона кунад
آتش شوق او زبانه کند
Ишқ ҳар хонаи ӣӣ ки дар бузанд
عشق هر خانه ئی که در بزند
Аз сари хонаи дӯд сар бузанд
از سر خانه دود سر بزند
Оташи ишқи мағзи ҷони сӯзад
آتش عشق مغز جان سوزد
Шуълаи ишқи устихони сӯзад
شعله عشق استخوان سوزد
Ишқ дар ҳар ки шавқи ангезад
عشق در هر که شوق انگیزد
Хӯни дил аз ду дидааш резад
خون دل از دو دیده اش ریزد
Ишқи худ отшисти сўдоӣӣ
عشق خود آتشیست سودائی
То насӯзӣ дар ӯ нёсоӣӣ
تا نسوزی در او نیاسائی
Ишқ ҳар ҷо ки оташи ангезад
عشق هر جا که آتش انگیزد
Бигнаҳи хӯни ошиқони резад
بیگنه خون عاشقان ریزد
Аз биёбони ишқи он ҷонон
از بیابان عشق آن جانان
Мерасад буии хӯн эй ёрон
میرسد بوی خون ای یاران
Сад ҳазорон зи ишқи кушта шуда
صد هزاران ز عشق کشته شده
Ҳар тарафи сад ҳазор пушта шуда
هر طرف صد هزار پشته شده
Кӯчаи ишқи бас хатар дорад
کوچه عشق بس خطر دارد
Гӯи мё ҳар ки фикр сар дорад
گو میا هر که فکر سر دارد
Ошиқии мӯҷиби сроФрозист
عاشقی موجب سرافرازیست
Ъшқбозӣ бадваст сарбозӣаст
عشقبازی بدوست سربازیست
Мардро ишқ беватан созад
مرد را عشق بی وطن سازد
Балки расвои мард ва зан созад
بلکه رسوای مرد و زن سازد
Зарраро ишқ офтоб кунад
ذره را عشق آفتاب کند
Қатраро чун дар хўшоб кунад
قطره را چون در خوشاب کند
Ишқи ҷонро ба ломакони бикашад
عشق جانرا به لامکان بکشد
Ишқи танро бмлки ҷони бикашад
عشق تن را بملک جان بکشد
Ъшқбозии баланди прўозист
عشقبازی بلند پروازیست
Ҳар куҷо ҳаст ӯ сроФрозист
هر کجا هست او سرافرازیست
Ишқ чун боз ломакон бошад
عشق چون باز لامکان باشد
Ошёнаш на аинҷҳон бошад
آشیانش نه اینجهان باشد
Ишқ аз пардаҳо дарун ояд
عشق از پرده ها درون آید
Вази ду олам шуда бурун ояд
وز دو عالم شده برون آید
Ишқ аз мо дили шикастаи хирад
عشق از ما دل شکسته خرد
Ишқи моро зи ақли мо бабрад
عشق ما را ز عقل ما ببرد
Дар ҷаҳони баҳри ишқ омада ем
در جهان بهر عشق آمده ایم
Ҳама аз шаҳри ишқ омада ем
همه از شهر عشق آمده ایم
Ишқи мо рози мо ва ман барраанд
عشق ما راز ما و من برهاند
Ишқи моро шароб шавқ чашонд
عشق ما را شراب شوق چشاند
Ишқи моро чу шамъи бгдозд
عشق ما را چو شمع بگدازد
Ҳамчуи парвона бихбр созад
همچو پروانه بیخبر سازد
Ишқи моро зи ғам халос кунад
عشق ما را ز غم خلاص کند
Ишқи муҳаррами ббзм хос кунад
عشق محرم ببزم خاص کند
Гарчи маҷнӯни тариқи ишқи супурд
گرچه مجنون طریق عشق سپرد
Охир аз дарди ишқи Лайлии мард
آخر از درد عشق لیلی مرد
Гарчи Фарҳоди хона сангин дошт
گرچه فرهاد خانه سنگین داشت
Талхкомии зи ишқ ширин дошт
تلخکامی ز عشق شیرین داشت
Ишқи моро шароб хос диҳад
عشق ما را شراب خاص دهد
Ишқи моро зи ғам халос диҳад
عشق ما را ز غم خلاص دهد
Ишқи моро кашад басӯиу дӯд
عشق ما را کشد بسوی و دود
Ишқи моро баради бмлки шуҳуд
عشق ما را برد بملک شهود
Ишқи перояи ҷамол буд
عشق پیرایه جمال بود
Ишқи сармояи висол буд
عشق سرمایه وصال بود
Ишқи моро зи хӯн шароб диҳад
عشق ما را ز خون شراب دهد
Ишқи моро зи дил кабоб диҳад
عشق ما را ز دل کباب دهد
Ишқи моро бшкли одами сохт
عشق ما را بشکل آدم ساخت
Ишқи моро ҳазор олами сохт
عشق ما را هزار عالم ساخت
Ишқи мо хӯни мо гувоҳӣ дод
عشق ما خون ما گواهی داد
Хабари мо бмоаҳ ва моҳӣ дод
خبر ما بماه و ماهی داد
Ишқи моро дринҷҳон оварад
عشق ما را درینجهان آورد
Ишқи моро бхонмон оварад
عشق ما را بخانمان آورد
Дар чамани ҷилваи гул аз ишқ аст
در چمن جلوه گل از عشق است
Нолаи зори булбул аз ишқ аст
ناله زار بلبل از عشق است
Ишқ дар фарш мекашад кас ро
عشق در فرش میکشد کس را
Ишқ дар арш мекашад кас ро
عشق در عرش میکشد کس را
Ишқ дар дил сарварҳо бахшад
عشق در دل سرورها بخشد
Ишқ дар дида нурҳо бахшад
عشق در دیده نورها بخشد
Ишқ бо ёр муттаҳид созад
عشق با یار متحد سازد
Ишқ аз ғайр мунфарид созад
عشق از غیر منفرد سازد
Ишқ дар шӯр мекунад кас ро
عشق در شور میکند کس را
Ишқ машҳур мекунад кас ро
عشق مشهور میکند کس را
Ишқи дидор ёр бинмоед
عشق دیدار یار بنماید
Ишқи глро зхор бинмоед
عشق گلرا زخار بنماید
Ишқ бошад ҳаёти ҷовидон
عشق باشد حیات جاویدان
Ишқ бошад хулосаи дили вҷон
عشق باشد خلاصه دل وجان
Ишқи ифшои сар ёр кунад
عشق افشای سر یار کند
Ишқи Мансурро бидор кунад
عشق منصور را بدار کند
Ишқ бихонмон кунад кас ро
عشق بیخانمان کند کس را
Ишқи з ӯ орган кунад кас ро
عشق ز او ارگان کند کس را
Ишқ мастӣаст ҷом бода куҷост
عشق مستیست جام باده کجاست
Ошиқи дили з даст дода куҷост
عاشق دل ز دست داده کجاست
Ишқи моро баради бмихонаҳ
عشق ما را برد بمیخانه
Ишқи моро кунад чу девона
عشق ما را کند چو دیوانه
Ишқи моро бкўии ёри барад
عشق ما را بکوی یار برد
Ишқи моро басӯии дори барад
عشق ما را بسوی دار برد
Ишқи ҷомии бадаст маст диҳад
عشق جامی بدست مست دهد
Зулфи маъшӯқро бадаст диҳад
زلف معشوق را بدست دهد
Гар нашуд рози ишқи бнҳФтаҳ
گر نشد راز عشق بنهفته
Аз ҳазорон яке нашуд гуфта
از هزاران یکی نشد گفته
Гар бигӯям ҳазор соли мудом
گر بگویم هزار سال مدام
Нашавад худ ҳадиси ишқи тамом
نشود خود حدیث عشق تمام
Солҳогар дарин сухани ронам
سالها گر درین سخن رانم
Шамаи ӣӣ дар баёз натавонам
شمه ئی در بیاض نتوانم
Пас ҳамон ба ки мо хамӯш кунем
پس همان به که ما خموش کنیم
Бунаони ҷоми ишқ нӯш кунем
بنهان جام عشق نوش کنیم
эй ки аз ҳоли ошиқони гўӣӣ
ای که از حال عاشقان گوئی
Гар туоне з бе нишони гўӣӣ
گر توانی ز بی نشان گوئی
Мо кҷоӣим то нишони гўӣим
ما کجائیم تا نشان گوئیم
Гар бгўӣим бе забони гўӣим
گر بگوئیم بی زبان گوئیم
Безабонем гунгу лоли ҳама
بی زبانیم گنگ و لال همه
Дар раҳи ишқи поймоли ҳама
در ره عشق پایمال همه
Безабонӣаст ҳоли мо дигар
بی زبانیست حال ما دیگر
Айни ҳолести қоли мо дигар
عین حالیست قال ما دیگر
Мигзштими азин сарои ғурур
میگذشتیم ازین سرای غرور
Бгрўҳӣ аҷаб фитод убӯр
بگروهی عجب فتاد عبور
Гуфтам аз ҳоли ин касони пурсам
گفتم از حال این کسان پرسم
Зинҷмоъти яке нишони пурсам
زینجماعت یکی نشان پرسم
Ҳам лаби хушку дидаи пари нам
هم لب خشک و دیده پر نم
Дили пар аз дарду синаҳо пари ғам
دل پر از درد و سینه ها پر غم
Не дар эшон қарору неи ором
نی در ایشان قرار و نی آرام
Ҳамаи масти шароб аз як ҷом
همه مست شراب از یک جام
Наъра ҳо мезаданд мастона
نعره ها میزدند مستانه
Ҳамаи биҳушу масту девона
همه بیهوش و مست و دیوانه
Гуҳи гиребони хеш чок зананд
گه گریبان خویش چاک زنند
Гуҳи гуҳии оҳи дард нок зананд
گه گهی آه درد ناک زنند
Ҳеҷ аз эшон нишон ва ном намонад
هیچ از ایشان نشان و نام نماند
Ҳам сухани ҳам забон ва ком намонад
هم سخن هم زبان و کام نماند
Гуфтам эй зору дилафкорӣ чанд
گفتم ای زار و دلفکاری چند
Музтариби ҳолу биқрорӣ чанд
مضطرب حال و بیقراری چند
Дилатонро бтираҳи ғамза ки дӯхт
دلتان را بتیره غمزه که دوخت
Ҷонтонрои бнори ишқ ки сӯхт
جانتانرا بنار عشق که سوخت
Синаҳо тони зғми Фкор ки кард
سینه ها تان زغم فکار که کرد
Чеҳраҳоатон бхўннигор ки кард
چهره هاتان بخون نگار که کرد
Ки шуморо ма ҷамол намӯд
که شما را مه جمال نمود
Ҳушу орому сабратони брбўд
هوش و آرام و صبرتان بربود
Дидаи баҳр чаҳ хӯн фишон шуда аст
دیده بهر چه خون فشان شده است
Сар чаро хоку остон шуда аст
سر چرا خاک و آستان شده است
Оҳу зорӣ ва биқрорӣ чист
آه و زاری و بیقراری چیست
Ин ҳамаи аҷз ва хоксорӣ чист
این همه عجز و خاکساری چیست
Ки шуморо дар ин балои андохт
که شما را در این بلا انداخت
Ки дарин меҳнату ҷафои андохт
که درین محنت و جفا انداخت
Гиряи зори зори баҳр чаҳ буд
گریه زار زار بهر چه بود
Нолаи бишмори баҳр чаҳ буд
ناله بیشمار بهر چه بود
Ҳама гуфтанд ошиқон якем
همه گفتند عاشقان یکیم
Сари ниҳода бар остон якем
سر نهاده بر آستان یکیم
Ҷамъи мадҳуши бесару поӣим
جمع مدهوش بیسر و پائیم
Шоми якҷоу субҳи икҷоӣим
شام یکجا و صبح یکجائیم
Ҳамаи сари масту ринду қлошим
همه سر مست و رند و قلاشیم
Бар сари кӯй ишқ авбошем
بر سر کوی عشق اوباشیم
Мо дар ин кӯй дилбарӣ дорем
ما در این کوی دلبری داریم
Ки бсўдоӣ ӯ сиррӣ дорем
که بسودای او سری داریم
Рӯй ӯ орзӯии дидаи мост
روی او آرزوی دیده ماست
Меҳр ӯ ёри баргузӣдаи мост
مهر او یار برگزیده ماست
Орзӯии висол ӯ дорем
آرزوی وصال او داریم
Иштиёқи ҷамол ӯ дорем
اشتیاق جمال او داریم
Ёрб он моҳро ки дида буд
یارب آن ماه را که دیده بود
Бар сари кӯй ӯ расида буд
بر سر کوی او رسیده بود
Чаҳ шавадгар бмо хабар гуяд
چه شود گر بما خبر گوید
Зонмаҳи хонагӣ асар гуяд
زانمه خانگی اثر گوید
Маст аз чашми пар хумор вайем
مست از چشم پر خمار وییم
Бихўд аз зулф тобдор вайем
بیخود از زلف تابدار وییم
ИкнФси он ҷамолро байнем
یکنفس آن جمال را بینیم
Лаҳзаи ӣӣ дар висоли бншиинм
لحظه ئی در وصال بنشیینم
Дар дил аз вай чаҳ доғҳост ки нест
در دل از وی چه داغهاست که نیست
Ваа чаҳ гулзору боғҳост ки нест
وه چه گلزار و باغهاست که نیست
Солҳо дар фироқ ӯ гирён
سالها در فراق او گریان
Умрҳо зи иштиёқ ӯ нолон
عمرها ز اشتیاق او نالان
Ҳоли моро хароб ӯ дорад
حال ما را خراب او دارد
Дили моро кабоб ӯ дорад
دل ما را کباب او دارد
Баҳр ӯ ин чунин ғариби шудем
بهر او این چنین غریب شدیم
Баҳр ӯ ин чунин мсиби шудем
بهر او این چنین مصیب شدیم
Дар сари кӯй ӯ ғрибоним
در سر کوی او غریبانیم
Ҳама дар даст ӯ асироним
همه در دست او اسیرانیم
Чеҳра мо бибин ва ҳол мапурс
چهره ما ببین و حال مپرس
зи хами ҳиҷрони нигар висол мапурс
ز خم هجران نگر وصال مپرس
Охир Эй ҳамнишин чаҳ май пурсӣ
آخر ای همنشین چه می پرسی
Ҳоли зори ҳазин чаҳ май пурсӣ
حال زار حزین چه می پرسی
Хор гашта аҷаби залил шуда
خوار گشته عجب ذلیل شده
Баҳр ӯ ин чунин сиблат шуда
بهر او این چنین سبیل شده
Дар бадар аз барои ӯ шуда ем
در بدر از برای او شده ایم
Кӯи бкў дар ҳавоӣ ӯ шуда ем
کو بکو در هوای او شده ایم
Солҳо интизор ӯ барадем
سالها انتظار او بردیم
Ҷони дарин интизор биспур дайм
جان درین انتظار بسپردیم
Чашми худ ҳалқа дараш кардем
چشم خود حلقه درش کردیم
Рӯй худ сӯй манзараш кардем
روی خود سوی منظرش کردیم
Дар раҳаши маст бехабар рафтем
در رهش مست بی خبر رفتیم
Гуҳи бпоўи гуҳӣ басар рафтем
گه بپاو گهی بسر رفتیم
Бар умедӣ ки рӯй бинмоед
بر امیدی که روی بنماید
Парда аз рӯй хеш бигушоед
پرده از روی خویش بگشاید
Баъди азин аҷзу биқрорӣ ҳо
بعد ازین عجز و بیقراری ها
Омада дар мақоми зориҳо
آمده در مقام زاریها
Гуфтам эй чораи сози кори ҳама
گفتم ای چاره ساز کار همه
Бишинав ин фиғони зори ҳама
بشنو این فغان زار همه
эй шифои қулӯби беморон
ای شفای قلوب بیماران
Марҳами синаи дили афкорон
مرهم سینه دل افکاران
Дарди моро давои диҳӣ чаҳ шавад
درد ما را دوا دهی چه شود
Ранҷи моро шифои диҳӣ чаҳ шавад
رنج ما را شفا دهی چه شود
Чанд бар даргаи ту дар бизанем
چند بر درگه تو در بزنیم
То бкӣ бар дар ту сар бизанем
تا بکی بر در تو سر بزنیم
Гузарии ҷониб ғарибон кун
گذری جانب غریبان کن
Назарии сӯии ин асирон кун
نظری سوی این اسیران کن
Ҳама дар дасти ғами асироним
همه در دست غم اسیرانیم
Бар сари кӯии ту ғрибоним
بر سر کوی تو غریبانیم
Баъд аз ин тоқати фироқ ту нест
بعد از این طاقت فراق تو نیست
Тоби даврӣу иштиёқ ту нест
تاب دوری و اشتیاق تو نیست
Дид ногуҳи бхоксории мо
دید ناگه بخاکساری ما
Раҳмаш омад боаҳу зории мо
رحمش آمد بآه و زاری ما
Ногуҳи он бурқаъ аз ҷамол гушӯд
ناگه آن برقع از جمال گشود
Сабру орому ҳушу ақли рабӯд
صبر و آرام و هوش و عقل ربود
Дар назари ҳамчу офтоб нишаст
در نظر همچو آفتاب نشست
Парда бар дошт биҳҷоб нишаст
پرده بر داشت بیحجاب نشست
Маст аз дидан изор вайем
مست از دیدن عذار وییم
Бихўд аз зулф тобдор вайем
بیخود از زلف تابدار وییم
Дар шуҳуди ҷамол ӯ мастем
در شهود جمال او مستیم
намендонем нест ё ҳастем
می ندانیم نیست یا هستیم
Аз май ишқ дӯш биҳушем
از می عشق دوش بیهوشیم
То абади волҳим ва мадҳушем
تا ابد والهیم و مدهوشیم
Гашта андари висол ӯ фонӣ
گشته اندر وصال او فانی
ӯ фитодаи ббҳри ҳайронӣ
او فتاده ببحر حیرانی
Дили бсўдоӣ ӯ ниҳодаи ҳама
دل بسودای او نهاده همه
Ду ҷҳонрои з даст дода ҳама
دو جهانرا ز دست داده همه
Ҳама ҳамчун ҷамол ӯ гаштем
همه همچون جمال او گشتیم
Ғарқи баҳри висол ӯ гаштем
غرق بحر وصال او گشتیم
Қатра дар баҳр рафт ва пинҳон шуд
قطره در بحر رفت و پنهان شد
Зарраи ҳам офтоб тобон шуд
ذره هم آفتاب تابان شد
Дар назари ғайри дӯст ҳеҷ намонад
در نظر غیر دوست هیچ نماند
Ҳама шуд мағзу пӯст ҳеҷ намонад
همه شد مغز و پوست هیچ نماند
Ҳама мо сӯратем ва маънӣ ӯст
همه ما صورتیم و معنی اوست
Балки мо ҳеҷ ва ҳар чаҳ ҳаст ҳамӯаст
بلکه ما هیچ و هر چه هست هموست
Гуҳ шудаи бихўд аз таҷаллии зот
گه شده بیخود از تجلی ذات
Гуҳи фурӯи рафта дар шуҳуди сифот
گه فرو رفته در شهود صفات
Бодаи мо таҷаллӣ ёр аст
باده ما تجلی یار است
Соғари мо ҷамол дилдор аст
ساغر ما جمال دلدار است
Мо ҳамаи маст май ҳама аз азалем
ما همه مست می همه از ازلیم
Ҳамаи маст аз шароби лами излим
همه مست از شراب لم یزلیم
Бодаи мо хморкӣ дорад
باده ما خمارکی دارد
Кас чу мо ёр ғоркӣ дорад
کس چو ما یار غارکی دارد
Аз назари сӯрати дўӣии рафта
از نظر صورت دوئی رفته
Маънии моӣӣу тўӣии рафта
معنی مائی و توئی رفته
Гашта маҳв аз муассири ин осор
گشته محو از مؤثر این آثار
Ва ҳўолФрди воҳиди алқҳор
و هوالفرد واحد القهار
Ҳамаи офоқи акс талъат ӯст
همه آفاق عکس طلعت اوست
Ду ҷаҳони пари зи нур ваҳдат ӯст
دو جهان پر ز نور وحدت اوست
Лмъаҳи ҳасан ӯ ҳувайдо шуд
لمعه حسن او هویدا شد
Ҳар ду олами зи ғайб пайдо шуд
هر دو عالم ز غیب پیدا شد
Офтоби ҷамол дӯст намӯд
آفتاب جمال دوست نمود
Мағзи андари миён пӯст намӯд
مغز اندر میان پوست نمود
Ҳасан маънӣ шуд аз сувари тобон
حسن معنی شد از صور تابان
Ақл мо шуд дар ин сувари ҳайрон
عقل ما شد در این صور حیران
Зарраи худ офтоб худ бошад
ذره خود آفتاب خود باشد
Рӯй худро ниқоб худ бошад
روی خود را نقاب خود باشد
Чеҳра бо хату холи худ пӯшад
چهره با خط و خال خود پوشد
Бҷлолши ҷамоли худ пӯшад
بجلالش جمال خود پوشد
Ҳар ду олами фурӯғ рӯй вайаст
هر دو عالم فروغ روی ویست
Каъбаи мо ҳавоӣ кӯй вайаст
کعبه ما هوای کوی ویست
Аз назар каъба рафт ва дайр намонад
از نظر کعبه رفت و دیر نماند
Ҳама шуд ёру нақш ғайр намонад
همه شد یار و نقش غیر نماند
Берух ӯ биҳишти вои вилаа
بی رخ او بهشت وا ویلاه
Дӯзах ар бо вайаст вошўқоаҳ
دوزخ ار با ویست واشوقاه
Хор бе гули яке буд онҷо
خار بی گل یکی بود آنجا
Гулу булбули яке буд онҷо
گل و بلبل یکی بود آنجا
Ҳамаи ҷо рӯй ёр ҷилва намӯд
همه جا روی یار جلوه نمود
Гули ҳам аз ҷони хор ҷилва намӯд
گل هم از جان خار جلوه نمود
Ғайр ӯ нест то бипардозад
غیر او نیست تا بپردازد
Худ бахуд нарад ишқ ме бозад
خود بخود نرد عشق می بازد
Дар бисоти висол худ бахудаст
در بساط وصال خود بخودست
Дигриро дар он миён чаҳ ҳдост
دیگریرا در آن میان چه حداست
Солҳо худ бхўиши ишқи ббохт
سالها خود بخویش عشق بباخت
То намояди ҷамоли беруни тохт
تا نماید جمال بیرون تاخت
Ҳар ки дар орзӯӣ дидораст
هر که در آرزوی دیدارست
Хуши биёи гӯ ки вақт изҳораст
خوش بیا گو که وقت اظهارست
Ҳар ки ӯ ошиқ назар бозаст
هر که او عاشق نظر بازست
Чашми вай бар ҷамол ӯ бозаст
چشم وی بر جمال او بازست
Ҳеҷ бар ғайр ӯ нмингрд
هیچ بر غیر او نمینگرد
Ҷониби мосўои нмигзрд
جانب ماسوا نمیگذرد
Гар турои майли суҳбат Лайлӣ аст
گر ترا میل صحبت لیلی است
Масту девона бӯданат аввалӣ аст
مست و دیوانه بودنت اولی است
Онкӣ маҷнӯн набӯду девона
آنکه مجنون نبود و دیوانه
Кӣ блилии бгшти ҳамхона
کی بلیلی بگشت همخانه
То ту парвонаи сони нмисўзӣ
تا تو پروانه سان نمیسوزی
Васли шамъати куҷо буд рӯзӣ
وصل شمعت کجا بود روزی
Шамъи ҳасани ҷамоли ҷонона
شمع حسن جمال جانانه
То бар афрӯхт сӯхти парвона
تا بر افروخت سوخت پروانه
Дидаи ӣии кони ҷамолаш дар назараст
دیده ئی کان جمالش در نظرست
Ғайри ин дида дида дигараст
غیر این دیده دیده دگرست
Ту бойени дида кӣ туоне дид
تو باین دیده کی توانی دید
Ҳамчуи хафоаши ҷилваи хуршед
همچو خفاش جلوه خورشید
Дида пайдо бикун ки ҷон бинад
دیده پیدا بکن که جان بیند
На ки аинърсаҳ ҷаҳон бинад
نه که اینعرصه جهان بیند
Дида дар рӯй дӯст бино кун
دیده در روی دوست بینا کن
Рӯй ӯро ба тамошо кун
روی او را به تماشا کن
Чашми ҷони байн чу чашм дил бошад
چشم جان بین چو چشم دل باشد
На ки ин нақши об ва гул бошад
نه که این نقش آب و گل باشد
Бигузар аз нақши ҷониби наққош
بگذر از نقش جانب نقاش
Масту мағрури ҳасан хеш мабош
مست و مغرور حسن خویش مباش
Гар ҳавои висол ӯ дорӣ
گر هوای وصال او داری
Орзӯии ҷамол ӯ дорӣ
آرزوی جمال او داری
Нақши худро зи лавҳи вуҷӯд
نقش خود را ز لوح وجود
То ту бинии ҷамол ӯ бшҳўд
تا تو بینی جمال او بشهود
То ту ҳастӣ ҷамол кӣ бинӣ
تا تو هستی جمال کی بینی
Кӣ ббзм висол биншинӣ
کی ببزم وصال بنشینی
Ту набошӣ ниқоб бигушоед
تو نباشی نقاب بگشاید
Битў бо ту ҷамол бинмоед
بیتو با تو جمال بنماید
Гар ту аз хештани буруни ноӣӣ
گر تو از خویشتن برون نائی
Бсрои пардаи даруни ноӣӣ
بسرا پرده درون نائی
Рахт ҳастӣ чу аз ҷаҳон набарӣ
رخت هستی چو از جهان نبری
Пай бидон малик ҷовдон набарӣ
پی بدان ملک جاودان نبری
Бтмошо чу сӯй саҳро шуд
بتماشا چو سوی صحرا شد
Дар ҷаҳони маҳви он тамошо шуд
در جهان محو آن تماشا شد
Боғу гулзору сарв раъно ӯст
باغ و گلزار و سرو رعنا اوست
Ҳам тамошои гуҳ ва тамошо ӯст
هم تماشا گه و تماشا اوست
Офтобӣ битофт бар ҷонҳо
آفتابی بتافت بر جانها
Оқибат сар зад аз гиребонҳо
عاقبت سر زد از گریبانها
Бар худ он ҳам киришма ӣӣ кардаст
بر خود آن هم کرشمه ئی کردست
Лек моро баҳона оварадаст
لیک ما را بهانه آوردست
То гиребон ҳастят надарӣ
تا گریبان هستیت ندری
Пай бидон малик ҷовдон набарӣ
پی بدان ملک جاودان نبری
ӯ ҳамаи моҳу ҷумлаи мо аўӣим
او همه ماه و جمله ما اوئیم
Лек бишинав ки мо чаҳ мигўӣим
لیک بشنو که ما چه میگوئیم
Кардааст онҷмоли худ пайдо
کرده است آنجمال خود پیدا
Карда моро зи як назари шайдо
کرده ما را ز یک نظر شیدا
То зи андешаҳо ҷудо гаштем
تا ز اندیشه ها جدا گشتیم
Ҳамаи андеша худо гаштем
همه اندیشه خدا گشتیم
Мо ҳамаи ҳушу ҷони мо ҳуш аст
ما همه هوش و جان ما هوش است
Ончӣ боқӣаст ҷумла рӯпӯш аст
آنچه باقیست جمله روپوش است
Гашта бо ҳуши худ зи худ бихўд
گشته با هوش خود ز خود بیخود
Ҳамаро карда ӯ зи худ бихўд
همه را کرده او ز خود بیخود
Як замонии зи ҳам ҷудо нишуем
یک زمانی ز هم جدا نشویم
Бо каси дигар ошно нишуем
با کس دیگر آشنا نشویم
ӯ змои лаҳзаи ӣӣ ҷудо нашавад
او زما لحظه ئی جدا نشود
БҷФои ҳеҷ биўФо нашавад
بجفا هیچ بیوفا نشود
Ҳамраҳ ва ҳамнишин баҳр ҷо ӯст
همره و همنشین بهر جا اوست
Ҳамдаму ҳамнафас чу бо мо ӯст
همدم و همنفس چو با ما اوست
Ҳар кҷоӣӣ рӯем ҳамдами мост
هر کجائی رویم همدم ماست
Дар ҳамаи розҳо чу муҳаррами мост
در همه رازها چو محرم ماست
Чаҳ аҷаби дилбарӣ вафо дораст
چه عجب دلبری وفا دارست
Чаҳ накӯи хуй ва меҳрбон ёраст
چه نکو خوی و مهربان یارست
Пас чаро худ вафоӣ ӯ нишуем
پس چرا خود وفای او نشویم
Хоки роҳу фаноӣ ӯ нишуем
خاک راه و فنای او نشویم
Умри худ сарфи он нигор кунем
عمر خود صرف آن نگار کنیم
Нақди ҷонро ба ӯ нисор кунем
نقد جانرا به او نثار کنیم
Ҷони худро фидоӣ ӯ созем
جان خود را فدای او سازیم
Сари худро бпоӣ ӯ бозем
سر خود را بپای او بازیم
ӯ чу хуршед ва мо ҳамаи соя
او چو خورشید و ما همه سایه
Соя бо офтоби ҳамсоя
سایه با آفتاب همسایه
Сояро чун бахуд ва ҷўдӣ нест
سایه را چون بخود و جودی نیست
Ҳастӣ ӯ биҷуз намӯдӣ нест
هستی او بجز نمودی نیست
Тобиши хур чу бештар гардад
تابش خور چو بیشتر گردد
Соя бо офтоб бар гардад
سایه با آفتاب بر گردد
Ҳама аз нури худ фурӯ гирад
همه از نور خود فرو گیرد
Баравад сояи ранг ӯ гирад
برود سایه رنگ او گیرد
Ҳар ки бо оннигор ҷон бидиҳад
هر که با آن نگار جان بدهد
Ҷои ҷони умр ҷовдон бидиҳад
جای جان عمر جاودان بدهد
Ғайр ӯ иштиёқ ӯ чу надошт
غیر او اشتیاق او چو نداشت
Дарду сӯзи фироқ ӯ чун дошт
درد و سوز فراق او چون داشت
Аз ҳарами сӯии мо бурун наравад
از حرم سوی ما برون نرود
Бсрои пардаи ӣӣ дарун наравад
بسرا پرده ئی درون نرود
То ки бар мо ҷамол дӯст намӯд
تا که بر ما جمال دوست نمود
Мағзи андари миён пӯст намӯд
مغز اندر میان پوست نمود
Гар бўҳдти рисии зи айни шуҳуд
گر بوحدت رسی ز عین شهود
Пӯсти ҳам айн мағз хоҳад буд
پوست هم عین مغز خواهد بود
Чун бўҳдти дўӣии нмишоид
چون بوحدت دوئی نمیشاید
Фикри моу тўӣии нмибоид
فکر ما و توئی نمیباید
Ҳамаи ҷо рух намӯда аз ёраст
همه جا رخ نموده از یارست
Сад ҳазорон агар бткрорст
صد هزاران اگر بتکرارست
Сӯрат ҳар ду кун партав ӯст
صورت هر دو کون پرتو اوست
Гарчи ин ҳар ду партав он рӯаст
گرچه این هر دو پرتو آن روست
Пардаи ӣӣ дар кашид он дилдор
پرده ئی در کشید آن دلدار
Омадаи маст бар сари бозор
آمده مست بر سر بازار
Ёри мо худ амир бозораст
یار ما خود امیر بازارست
Зери парда бахуд харидораст
زیر پرده بخود خریدارست
Ҳарки аз ҷон буд харидораш
هرکه از جان بود خریدارش
Ёбад ӯро биравӣ бозораш
یابد او را بروی بازارش
Бо яке даст дар камар карда
با یکی دست در کمر کرده
Ваон дигарро ниҳон назар карда
وان دگر را نهان نظر کرده
Сари зи ҷайби яке бар оварда
سر ز جیب یکی بر آورده
Вондгрро з дар бадар карда
واندگر را ز در بدر کرده
Ёрро дар канори худ дидем
یار را در کنار خود دیدیم
Мӯнису ғмгсори худ дидем
مونس و غمگسار خود دیدیم
Ҳамдам ва ҳамнишин буд он ёр
همدم و همنشین بود آن یار
Ҳамраҳу ҳамнафас буд дилдор
همره و همنفس بود دلدار
Дар канори он нигор ме байнем
در کنار آن نگار می بینیم
Хешро бар канор ме байнем
خویش را بر کنار می بینیم
Гуфтугӯии ҷамол ӯ ҳама ҷост
گفتگوی جمال او همه جاست
Ҷустуҷӯии висол ӯ ҳама ҷост
جستجوی وصال او همه جاست
Ҳар кҷоӣим беқарор вайем
هر کجائیم بی قرار وییم
Масти он чашми пар хумор вайем
مست آن چشم پر خمار وییم
Ғайр ӯ нест дар назари мо ро
غیر او نیست در نظر ما را
Нест ҷузи ваии кас дигар мо ро
نیست جز وی کس دگر ما را
Доим аз сокинон кӯй вайем
دایم از ساکنان کوی وییم
Рӯзу шаб мунтазир биравӣ вайем
روز و شب منتظر بروی وییم
Гоҳ дар савмиъаи азуи гирён
گاه در صومعه ازو گریان
Гоҳ дар майкадаи азуи нолон
گاه در میکده ازو نالان
Гоҳ дар мадрисаи ббҳсу ҷадал
گاه در مدرسه ببحث و جدل
Гоҳ дар хонқаҳи бшъру ғазал
گاه در خانقه بشعر و غزل
Гоҳ чун неи зи дард ӯ нолон
گاه چون نی ز درد او نالان
Гоҳ чун май зи шавқ ӯ ҷӯшон
گاه چون می ز شوق او جوشان
Ҳар замони ҳоли мо дигар гаванаст
هر زمان حال ما دگر گونست
Кас чаҳ донад ки ҳол мо чунаст
کس چه داند که حال ما چونست
Кули явми ҳў буд фии шан
کل یوم هو بود فی شان
Ҳаст ӯро қарор дар қуръон
هست او را قرار در قرآن
Халқро зиндагигар аз ҷонаст
خلق را زندگی گر از جانست
Ъошқонрои ҳаёти ҷононст
عاشقانرا حیات جانانست
Мардумон зиндаанд бо дилу ҷон
مردمان زنده اند با دل و جان
Мо бова зиндаем ҷовидон
ما باو زنده ایم جاویدان
Меравад ақлу ҳуш аз сари мо
میرود عقل و هوش از سر ما
Ки кунад ҷилваи ҳасани дилбари мо
که کند جلوه حسن دلبر ما
Ошиқи ҷилваҳои он ёрем
عاشق جلوه های آن یاریم
Куштаи ишва ҳои бисёрем
کشته عشوه های بسیاریم
Сӯии мо ҳар замон назар дорад
سوی ما هر زمان نظر دارد
Дмбдми ҷилваи ӣӣ дигар дорад
دمبدم جلوه ئی دگر دارد
То бони ёри ошно шуда ем
تا بآن یار آشنا شده ایم
Сокини олами бақо шуда ем
ساکن عالم بقا شده ایم
Ҷони худро агар ки бисипорем
جان خود را اگر که بسپاریم
Доман ӯ з даст нагузорем
دامن او ز دست نگذاریم
Ҷони худро агар нисор кунем
جان خود را اگر نثار کنیم
Нест чиз дигар чикор кунем
نیست چیز دگر چکار کنیم
Ҳеҷ ҷоӣӣ наем ва бо ӯйем
هیچ جائی نه ایم و با اوییم
Нигарони доимо бон рӯйем
نگران دائما بآن روییم
Фонӣ аз худ шуда бова боқӣ
فانی از خود شده باو باقی
Шуд яке гӯиё майу соқӣ
شد یکی گوئیا می و ساقی
Ҳар гуҳи он ёр дар канор ояд
هر گه آن یار در کنار آید
Ҷону дили гӯ дигар чикор ояд
جان و دل گو دگر چکار آید
Ёри мо хуй булъаҷаб дорад
یار ما خوی بوالعجب دارد
Ки дили ошиқони бёзорд
که دل عاشقان بیازارد
Ҳаргиз ӯро зи мо ҷдоӣӣ нест
هرگز او را ز ما جدائی نیست
Бо каси дигар ошноӣӣ нест
با کس دیگر آشنائی نیست
Гарчи аз мо басӣ ҷафо ояд
گرچه از ما بسی جفا آید
Лекин аз ваии ҳама вафо ояд
لیکن از وی همه وفا آید
Гарчи он офтоб берун шуд
گرچه آن آفتاب بیرون شد
Лекини андари ниқоб берун шуд
لیکن اندر نقاب بیرون شد
Бениқоб ар ҷамоли афрӯзад
بی نقاب ار جمال افروزد
Ҳар ду олами бикнФси сӯзад
هر دو عالم بیکنفس سوزد
Мо зи роҳи вафо бадар наравем
ما ز راه وفا بدر نرویم
Аз дараш бар дар дигар наравем
از درش بر در دگر نرویم
Рӯзу шаби сар бар остон вайем
روز و شب سر بر آستان وییم
Камтар аз камтарин сегон вайем
کمتر از کمترین سگان وییم
Сангҳо гар хӯрем мо бар сар
سنگها گر خوریم ما بر سر
Ҳам дар оӣим аз дар дигар
هم در آئیم از در دگر
Бош бо мо бкўӣ ӯ шабу рӯз
باش با ما بکوی او شب و روز
Ту тариқи вафои з мо омӯз
تو طریق وفا ز ما آموز
Пардаи ҳам ӯу пардагии ҳам ӯ
پرده هم او و پردگی هم او
Дили ушшоқи бардагии ҳам ӯ
دل عشاق بردگی هم او
Дидаи мо аз он диёр омад
دیده ما از آن دیار آمد
Бтмошои он нигор омад
بتماشای آن نگار آمد
Мо азон шаҳр ва зон сари кўӣим
ما ازان شهر و زان سر کوئیم
Гашта бехонимон азон рӯйем
گشته بی خانمان ازان روییم
Фориғ аз ёд ӯ замонии не
فارغ از یاد او زمانی نی
Дар ғами судӣу зӣонеи не
در غم سودی و زیانی نی
Рӯзу шаби мунтазири бдидорш
روز و شب منتظر بدیدارش
Дар баробар ҳамеша рухсораш
در برابر همیشه رخسارش
Дар худон чеҳра накӯ байнем
در خودان چهره نکو بینیم
Вар бахуд бингарем ӯ байнем
ور بخود بنگریم او بینیم
Мо дигар аз миён бурун рафтем
ما دگر از میان برون رفتیم
Нек бо оташ дарун рафтем
نیک با آتش درون رفتیم
Ту мапиндор мо забон дорем
تو مپندار ما زبان داریم
Пораи оташи дарин даҳон дорем
پاره آتش درین دهان داریم
Гар бгўӣими ҷон худ сӯзем
گر بگوئیم جان خود سوزیم
Оташӣ дар ҷигар барафрӯзем
آتشی در جگر برافروزیم
Дигари андари паии сухани пўӣим
دیگر اندر پی سخن پوئیم
Шамаи ӣии ҳоли хештани гўӣим
شمه ئی حال خویشتن گوئیم
Гар нашуд рози ишқи бнҳФтаҳ
گر نشد راز عشق بنهفته
Аз ҳазорон яке нашуд гуфта
از هزاران یکی نشد گفته
Неки оташ ки дар дарун бизанем
نیک آتش که در درون بزنیم
Шуъла берун занад чаҳ ҳила кунем
شعله بیرون زند چه حیله کنیم
Ашки хунини зи чашм тар баравад
اشک خونین ز چشم تر برود
Коса чун пар шудаст сар баравад
کاسه چون پر شدست سر برود
Ошиқ ар дарди худ ниҳон созад
عاشق ار درد خود نهان سازد
Чеҳраи зарди худ аён созад
چهره زرد خود عیان سازد
Нусхаи ӣии длФриб ва ҷонсӯзаст
نسخه ئی دلفریب و جانسوزست
Номи ин нусха маҷлис афрӯзаст
نام این نسخه مجلس افروزست