Омад бар ман ходмкии ҳамчуи ду пайкар

آمد بر من خادمکی همچو دو پیکر

з оҳан зада бар худ гиреҳии сахт майонаш

ز آهن زده بر خود گرهی سخت میانش

Дорад ду сар ва як даҳан аммо даҳанаш ро

دارد دو سر و یک دهن اما دهنش را

Неи рустаи дандони буии андар на забонаш

نی رسته دندان بوی اندر نه زبانش

Венаи турфа ки бе онкии намояди сари дандон

وین طرفه که بی آنکه نماید سر دندان

Пора кунад онро ки дар ояд бидиҳонаш

پاره کند آنرا که در آید بدهانش

Берӯҳ ва равонаст вале кори барии ҷилд

بی روح و روانست ولی کار بری جلد

Дорад зикр аммо кас ва кунаст аёнаш

دارد ذکر اما کس و کونست عیانش

То дар накунӣ дар касу куни ваии ангушт

تا در نکنی در کس و کون وی انگشت

Дар кор наёяд тан берӯҳу рӯонаш

در کار نیاید تن بی روح و روانش