Бо ҷамъ батон суҳбати сангин чаҳ хуш ояд

با جمع بتان صحبت سنگین چه خوش آید

Дар гулшани зебо

در گلشن زیبا

Дар косаи зари бодаи рангин чаҳ хуш ояд

در کاسه زر باده رنگین چه خوش آید

Ҳамчун гули раъно

همچون گل رعنا

Гар ёри зи рухи парда бар андохта бошад

گر یار ز رخ پرده بر انداخته باشد

Аз ғояти лутфаш

از غایت لطفش

Ҷон бохтан аз ошиқи мискин чаҳ хуш ояд

جان باختن از عاشق مسکین چه خوش آید

Дар вақти тамошо

در وقت تماشا

Дидани бҷмолӣ ки бааст аз гули сад барг

دیدن بجمالی که بهست از گل صد برگ

Аз рӯй латофат

از روی لطافت

Бо лолау насрину раёҳин чаҳ хуш ояд

با لاله و نسرین و ریاحین چه خوش آید

Дар ҷониби саҳро

در جانب صحرا

Лаъли лаби дилдори шробисти фараҳбахш

لعل لب دلدار شرابیست فرحبخش

Дар майкадаи ишқ

در میکده عشق

Биҳуш аз он шарбати ширин чаҳ хуш ояд

بیهوش از آن شربت شیرین چه خوش آید

Бе соғари саҳбо

بی ساغر صهبا

Чун мардумаки дидаи ман холи рухи ёр

چون مردمک دیده من خال رخ یار

Он нуқтаи ҷонам

آن نقطه جانم

Дар ҳалқаи онтраҳи мишкӣн чаҳ хуш ояд

در حلقه آنطره مشکین چه خوش آید

Ва он мояи савдо

و آن مایه سودا

Қатароти сиришкӣ ки саҳари дидаи мо рехт

قطرات سرشکی که سحر دیده ما ریخت

Аз айни надомат

از عین ندامت

Партав зада бар чарх чу парвин чаҳ хуш ояд

پرتو زده بر چرخ چو پروین چه خوش آید

Дар олами боло

در عالم بالا

Гар ёр кунад ноз кашад ибни ямин ро

گر یار کند ناز کشد ابن یمین را

Аз тундии хуй аш

از تندی خوی اش

Ва онҳам чаҳ накӯ бошад ӣнҳам чаҳ хуш ояд

و آنهم چه نکو باشد اینهم چه خوش آید

Зон шӯхи длоро

زان شوخ دلارا