Дилбарӣ дорам ба рух чун офтоби ховарӣ
دلبری دارم به رخ چون آفتاب خاوری
Хира гардад дида аз рӯйиш чу дар ваии бенгарӣ
خیره گردد دیده از رویش چو در وی بنگری
Аз рухи зебоу чашми масти гоҳи дилбарӣ
از رخ زیبا و چشم مست گاه دلبری
Май намояди мӯъҷизи исоу саҳари сомрӣ
می نماید معجز عیسی و سحر سامری
Ҳаст пайдо бар рухи ошиқ ки вақти соҳирӣ
هست پیدا بر رخ عاشق که وقت ساحری
Мекунад чашмаши бсди дастону санъати заргарӣ
میکند چشمش بصد دستان و صنعت زرگری
Аз паии чўкон задан чун рухи сӯй майдон кунад
از پی چوکان زدن چون رخ سوی میدان کند
Олимиро дили басони гӯй саргардон кунад
عالمی را دل بسان گوی سرگردان کند
Чу бмидон аз барои гўздн ҷавлон кунад
چو بمیدان از برای گوزدن جولان کند
эй басои қомат ки зери бори ғам чўкон кунад
ای بسا قامت که زیر بار غم چوکان کند
Дар шҳўор аз баннои гӯши худ ар тобон кунад
در شهوار از بنا گوش خود ار تابان کند
Дар қирони бинии бФоли саъди моҳу муштарӣ
در قران بینی بفال سعد ماه و مشتری
Моҳ меҳр афзоем ар бнўоздми вар на равост
ماه مهر افزایم ار بنوازدم ور نه رواست
Дил нахоҳад ҷузи Муродии кони бути дилдори хост
دل نخواهد جز مرادی کان بت دلدار خواست
Бандаи он сарви озодам кигар пурсанади рост
بنده آن سرو آزادم که گر پرسند راست
Гӯям андари равзаи ризвон чу ӯ тӯбои нхост
گویم اندر روضه رضوان چو او طوبی نخاست
Зарраи ворами майли дили сӯии ҳаво доне чарост
ذره وارم میل دل سوی هوا دانی چراست
Зонка дорам дилбарӣ чун офтоби ховарӣ
زانکه دارم دلبری چون آفتاب خاوری
Кӯ касе каз ман бигӯед моҳ беашбоаҳ ро
کو کسی کز من بگوید ماه بی اشباه را
Дилбар шодӣ физойу маҳваши ғмкоаҳ ро
دلبر شادی فزای و مهوش غمکاه را
Бози пӯши ойинаи рухсор ҳамчун моҳ ро
باز پوش آئینه رخسار همچون ماه را
Кини дили пари дарди натавонад нуҳуфтани оҳ ро
کین دل پر درد نتواند نهفتن آه را
Мерасад дар сояи ҳасани он бути дилхоҳ ро
میرسد در سایه حسن آن بت دلخواه را
Ҳамчуи хуршеди фалак бар хайли хубони сарварӣ
همچو خورشید فلک بر خیل خوبان سروری
Ҳам лаб гавҳар фишонат равнақи ёқӯти барад
هم لب گوهر فشانت رونق یاقوت برد
Ҳам хиҷолатҳо ма навазон хами абрӯати барад
هم خجالتها مه نوزان خم ابروت برد
Наргиси ҷодӯати оби санъати Њорути барад
نرگس جادوت آب صنعت هاروت برد
Ман чаҳ гӯям каз чаҳ сони осоиши морути барад
من چه گویم کز چه سان آسایش ماروت برد
Аз барам дили трктози турраи ҳиндӯати барад
از برم دل ترکتاز طره هندوت برد
Он сиёҳ аз пари дилӣ оғоз кард ин кофарӣ
آن سیاه از پر دلی آغاز کرد این کافری
Ҳамчуи тӯтӣ дар ҳавои он бут ҳамчун шукр
همچو طوطی در هوای آن بت همچون شکر
То бкӣ хоҳӣ зад аидли нағмаи бўку магар
تا بکی خواهی زد ایدل نغمه بوک و مگر
Бо чунин толеъи чунин сарвӣ кӣм ояд бабр
با چنین طالع چنین سروی کیم آید ببر
Ман бад-инсон бе зари вўи он сарви бустони симбр
من بدینسان بی زر وو آن سرو بستان سیمبر
Бо ҳама бебаррагӣ аз вай бар тавон хӯрдан агар
با همه بی برگی از وی بر توان خوردن اگر
Одамӣ ҳаргиз тавонад гашти ҳамрози парӣ
آدمی هرگز تواند گشت همراز پری
Ҳин машав навмед аз иқболи худ ибни ямин
هین مشو نومید از اقبال خود ابن یمین
Соя бар сар чун фикандат офтоби малику дайн
سایه بر سر چون فکندت آفتاب ملک و دین
Шоҳи дарёи дил ки ҳаркас бӯса додаш бар ямин
شاه دریا دل که هرکس بوسه دادش بر یمین
Номвар шуд бар сарири симу зар ҳамчун нигин
نامور شد بر سریر سیم و زر همچون نگین
Бо ту чун дорад анояти хусрав рӯй замин
با تو چون دارد عنایت خسرو روی زمین
Гарчи ширин ҷаҳон бошад ба чангаш оварӣ
گرچه شیرین جهان باشد به چنگش آوری