Ҳилоли ғарра ӣ шаволро задудаи ҳисом

هلال غره ی شوّال را زدوده حسام

Падеди гашт чу теғи хдоигони зи ниёам

پدید گشت چو تیغ خدایگان ز نیام

Чаҳ рӯй дода надонам ҳилолро кин сон

چه روی داده ندانم هلال را کاین سان

Хамидаи пушт бар омад зи чархи миноФом ?

خمیده پشت بر آمد ز چرخ مینافام؟

Худ ар ба рӯза гушӯдан ҷавоз дод чарост

خود ار به روزه گشودن جواز داد چراست

Чун рӯзаи дорони лоғари тану заъифи андом ?

چون روزه داران لاغر تن و ضعیف اندام؟

Ба шакли симини ҷомии падеди гашт ва дарин

به شکل سیمین جامی پدید گشت و درین

Кноитӣаст ки аз мекашид бояд ҷом

کنایتی است که از می کشید باید جام

Кунун ба гӯша ӣ абрӯи ҳилоли риндон ро

کنون به گوشه ی ابرو هلال رندان را

Хабар диҳад ки сар омад замони моҳи сиём

خبر دهد که سر آمد زمان ماه صیام

Ҳаром кард май , ар зонка моҳи рӯза ба мо

حرام کرد می، ار زانکه ماه روزه به ما

Кунун мубоҳ шуд он май ки пеш буд ҳаром

کنون مباح شد آن می که پیش بود حرام

Муқӣм масҷид будам маӣ агар чаҳ кунун

مقیم مسجد بودم مهی اگر چه کنون

Кунам ба майкадаи солӣ агар диҳанд мақом

کنم به میکده سالی اگر دهند مُقام

Замони базм хавос омаду фароғату ҳол

زمان بزم خواص آمد و فراغت و حال

Ҳазор шукр ки рустами зи издиҳоми авом

هزار شکر که رستم ز ازدحام عوام

Кунун рукӯъи суроҳе ба базми мисатони байн

کنون رکوع صراحی به بزم مستان بین

Ба моҳ пеш дидӣ басии рукӯъи эмом

به ماه پیش دیدی بسی رکوع امام

Бануш бода ба фатвои ман ба нола ӣ чанг

بنوش باده به فتوای من به ناله ی چنگ

Бавижа аз кафи маи талъатии латифи андом

بویژه از کف مه طلعتی لطیف اندام

Касе ки куштаи тири нигоҳ ёр нагашт

کسی که کشتهٔ تیر نگاه یار نگشت

Аҷаб марост ки чун май наад ба маҳшари гом ?

عجب مراست که چون می نهد به محشر گام؟

Бануш ҷомӣу ҷомӣ маро бидиҳ ки кашам

بنوش جامی و جامی مرا بده که کشم

Ба тоқи абрӯӣ ъам шҳншаҳи ислом

به طاق ابروی عمّ شهنشه اسلام

Ҳисоми салтанати он номвари амир ки ҳаст

حسام سلطنت آن نامور امیر که هست

Дарандаи нохуни теғаш чу панҷаи зрғом

درنده ناخن تیغش چو پنجهٔ ضرغام

Баради зёи зи фурӯғи замир ӯ хуршед

برد ضیا ز فروغ ضمیر او خورشید

Кунад ҳазари зи наҳифи ҳисом ӯ баҳром

کند حذر ز نهیب حسام او بهرام

Замона будӣ чун бахтии гусастаи маҳор

زمانه بودی چون بُختی گسسته مهار

Ба даст ӯ нспрдигараш худои зимом

به دست او نسپردی گرش خدای زمام

На боди рост ба ойини азм ӯ ҷунбиш

نه باد راست به آیین عزم او جنبش

На кӯҳи рост ба кирдори ҳзм ӯ ором

نه کوه راست به کردار حزم او آرام

Хдоигоно дар нома ӣ мулӯки ҷаҳон

خدایگانا در نامه ی ملوک جهان

Турои нахуст ба мардии нигошт бояд ном

ترا نخست به مردی نگاشت باید نام

Дили адуи шукради ҳайбати ту чун зубин

دل عدو شکرد هیبت تو چون زوبین

Саф сипаҳ шаканд савлати ту чун самсом

صف سپه شکند صولت تو چون صمصام

Малик бааст зи Кайхусрав [ ва ] зи аФридўн

ملک به است ز کیخسرو [و] ز افریدون

Ту дар набарди длоўртрии зи рустаму сом

تو در نبرد دلاورتری ز رستم و سام

Шаҳон ҷаҳон бигирифтанд агар ба теғу сипоҳ

شهان جهان بگرفتند اگر به تیغ و سپاه

Ту шаҳру бораи гушойии ҳаме ба пайку паём

تو شهر و باره گشایی همی به پیک و پیام

Ҳар онкии гардиши чашмии назари зи лутф ту дид

هر آنکه گردش چشمی نظر ز لطف تو دید

Дигар нагардад гирди дилаши ғами айём

دگر نگردد گرد دلش غم ایام

Чу писта ҳар ки нахандад ба аҳди ту зи хушӣ

چو پسته هر که نخندد به عهد تو ز خوشی

Замонааш ба дар орад [ з ] пӯст чун бодом

زمانه اش به در آرد [ز] پوست چون بادام

Агарчӣ чархи бпрўрди шермарди басӣ

اگرچه چرخ بپرورد شیرمرد بسی

Замонаро чу ту ширӣ бурун нашуд зи кном

زمانه را چو تو شیری برون نشد ز کنام

Ки ҷузи ту пайкар гардон дарид бо дами теғ ?

که جز تو پیکر گردان درید با دم تیغ؟

Ки ҷузи ту гардан мардон кашид дар хами хом ?

که جز تو گردن مردان کشید در خم خام؟

Ҳилол нест ки гардад падед ҳар сари моҳ

هلال نیست که گردد پدید هر سر ماه

зи рашки теғи ту коҳад ба чархи бадари тамом

ز رشک تیغ تو کاهد به چرخ بدر تمام

Ҳамеи бигардад то гирди хокдони афлок

همی بگردد تا گرد خاکدان افلاک

Ҳаме битобад то дар дили фалаки аҷром

همی بتابد تا در دل فلک اجرام

зи файзи раҳмати парвардгору рأФти шоҳ

ز فیض رحمت پروردگار و رأفت شاه

Туро саодати ҷовиди боду ъзи мудом

تو را سعادت جاوید باد و عزّ مدام